
_سلام نوهی قشنگم !
در بغل نرمش فرو رفتم، سنجاق سینهی بزرگ و نقرهای اش هم در چشمم فرو رفت.
تنش بوی نعنا میداد.
من را از خودش جدا کرد، نگاهی به قیافه ام انداخت، سعی کردم تا جایی که میتوانم خوشحال بنظر برسم، لب های پَت و پهن و کلفتش را غنچه کرد و سرش را نزدیک آورد، با فرود آمدن دهانش روی گونهام چشمانم را محکم بستم، دو بوسهی آبدار روی گونه راستم و دوتای دیگر روی گونه چپم،گونه هایم خیس شدند.
دوباره محکم بغلم کرد.
_ چقدر دلم برات تنگ شده بود ملوسک.
دهانم را باز کردم بزور گفتم : منم همینطور مامانبزرگ
نزدیک به یک سال بود که ندیده بودمش.
بالاخره ولم کرد.
دستپاچه گفتم : حتما خیلی خسته این میخواین براتون تختو اماده، کنم؟.
خسته بودم، بدجور خوابم میآمد، از صبح که خبر داد دارد میآید، بعد از مدرسه کل خانه را تمیز کردم.
همانطور که پالتوی قهوه ای اش را در میاورد با ذوق گفت: نه فدات شم فندوق کوشولویِ من !!
فندوق کوشولوی من
فندوق کوشولوی من
صدایش در سرم اکو میشد، و خدا میداند آن لحظه چه سخت عضلات صورتم را کنترل کردم تا مچاله نشوند!
آخر من فندوق کوشولو بودم؟
ادامه داد : نگران من نباش من کل راه از همون اول که سوار قطار شدم تا همین ده دقیقه پیش خواب بودم حالا حالا ها خوابم نمیاد.
لرزه بر اندامم افتاد،
گفت: میتونیم تا صبح خوش بگذرونیم!
و بعد مشتش را به هوا پرتاب کرد و صدایی غرش مانند از خودش درآورد.
من هم با چند ثانیه مکث دست لرزانم را مشت کردم و به هوا پرتاب کردم.
یک فلاسک بزرگ چایی درست کردم و همانطور که او از عشق های ناکام دوران جوانی اش میگفت من هم قلپ قلپ چای مینوشیدم.
کمی بعد یک قابلمه بزرگ از چمدانش درآورد، قابلمه را با سلفون مومیایی کرده بود، بعد از تلاش های بسیار درش را باز کرد، حمیص بود.
یک غذای اصیل شوشتری، چیزی که حتی بیشتر از سیر از آن بیزار بودم، اما جوری اشتیاق داشت تا دستپختش را بچشم که مجبور شدم یک کاسه بزرگ را زیر نگاه خیرهی مشتاقش تمام کنم.
زمان کش میآمد، مثل یک تکه پیتزای پر از پنیر، نمیدانستم چند ساعت بود که داشتیم به قول خودش گپ دخترانه میزدیم، اما این را میدانستم که ممکن است از خستگی بیهوش شوم.
و درست زمانی که قرار بود فیلم رستگاری در شاوشنگ را ببینیم، در خانه با تَقی باز شد.
مادرم بود و از شیفت شب برگشته بود، فرشتهی نجاتم آمده بود، آن لحظه به جای چشم هایم با دو قلب قرمز تپنده به در خیره شدم و در ذهنم اشک شوق ریختم.
مامانبزرگ تا مامان را دید با خوشحالی او را بغل کرد. من هم آرام آرام از بین سیل ماچ و بوسه ها و حال و احوال پرسی ها به اتاق رفتم و فرار کردم، در را بستم و زیر باد بهشتی کولر در پتوی عزیزم مچاله شدم، لحظهی قبل از آنکه به خواب بروم و روحم از بدنم جدا شود، صدای مامانبزرگ را شنیدم :
پس این فندوق کوشولوی من کجا رفت؟