درتاريكى، برق چشمانش، تمام جهانم شد
با خود گفتم، همين يك نفر، ازتمام دنيا سهم من باشد،
بس.
آن لب ها... واژهاى ندارم
چشمانم را بستم و دل رابه دريا زدم
چه گناه شيرين...
همين كه لب برلبش نهادم، خانه برسم آوارشد
و من، ميان اين بوسه، دردرياى گناهم غرق شدم..»
لیلی
