با ضربۀ دست عدو، شد صورت ماهت کبود
آه از دل حیدر که در، آن لحظه ها آنجا نبود
یاس پیمبر، مرتضی بعد از تو شد، خانه نشین
ِ بعد از تو افتاده ز پا، دیگر امیرالمؤمنین
ِ گشته شکسته مجتبی، دیگر ز درد روزگار
زینب پریشان مانده و حال حسینت بیقرار
پیمان شکستند با نبی، یاس نبی پرپر شده
دنیا برای مرتضی، دیگر عذابآور شده
بعد از تو این دل دل سوار، زانوی غم کرده بغل
این غربت شیر خدا، دیگر شده ضربالمثل
ای وای من دیگر چرا، پایان ندارد گریه ها
بعد از تو تنها شد علی، یافاطمه خیرالنسا
زهرا تو رفتی بعد تو، اینجا دگر در غربتم
از من خدا جانم بگیر، تنها شده این حاجتم
شد چاه نخلستان دگر، تسکین غم های علی
از لحظه ای که پر کشید از خانه زهرای علی
#فاطمیه
علیرضانجاری(آرمان)