نگاهم بر در مانده بود تا تا دوباره دیداری تازه کند
بی قراریم الماسی را از گوشهی چشمانم پایین آورد و گونه هایم را تا زیر گردن خیس کرد تا لحظه ای که آمد و بغضم را در لحظه ترکاند و مرا نگاهی دلبرانه کرد و گفت
-این همه آشوب نداره که آقا.......!
من برگشتم
شیرین زبانیش طعم تمام عسل های صبحانه را با خودش برد
نگاهی بر چهرهاش انداختم،با شوقی بسیار گفتم
خوشحالم که برگشتی
نگاهی به چشمانم انداخت اما اینبار نگاهش رنگ و بوی زمستان داشت
قدم هایش را تند کرد و با لحنی احقمانه گفت
-من اومدم دنبال تو اگه منو میخوای باید بیای اونور آینده اونجاست تموم چیزایی که آرزوش داشتی داره بهت لبخند میزنه
حرف هایش را نمیفهمیدم او دیگر عشقی نبود که من در انتظارش بودم
اما.....!
سرم را بالا آوردم و صدایم را صاف کردم تا تمام توجهش سوی من جلب شد
سری تکان داد که بداند در گلویم چه گیر کرده پس دیگر معطلش نکردم و هرچه بود بالا آوردم:
ینی حاضر نیستی برای احساسمون از اونجا بگذری
نگاهی با غضب کرد و بند کیفش را روی شانه هایش محکم کرد و چشمانش را تا حد الامکان بیرون آورد و بلند فریاد زد
اگر جایی که ایستادی رو نمیپسندی جات عوض کن تو درخت نیستی
این حرف برایم آشنا بود اما جایش را اینجا نمیدانستم دیگر خدا حافظیش برایم معنا نداشت زیرا خدا هم او را حفظ کند من اورا نمیپسندم راهم را کج کردم تا راهم را کج نکند
#خیال_خام
علیرضانجاری(آرمان)
@sheereshgh