ویرگول
ورودثبت نام
معصومه سجودی
معصومه سجودی
معصومه سجودی
معصومه سجودی
خواندن ۴ دقیقه·۲ سال پیش

خانه ای از جنس مهر

چهار شنبه ها و این ساعت ها را جزو ساعت کاری به حساب نمی آوردم . چون بچه ها و حال و هوای خانه شأن برایم حکم مسکن و آرامش قلبی را داشت . حسابشان از همه جدا بود و من همیشه سعی می کردم صدم را برایشان بگذارم. امروز برای رسیدن به کلاس عجله داشتم، چون فکر می کردم دیر برسم .خط مترو را که عوض کردم، شک داشتم در مسیر درستی باشم. دودل بودم از کسی بپرسم ایستگاه بعدی کجاست یا نه که قطار رسید .به حس جهت یابی خودم اعتماد کردم ، نپرسیدم و سوار شدم .در ها که بسته شد صدای خانومی از بلند گو پخش شد و گفت ایستگاه بعدی سهروردی و قطار با یک هل کوچک شروع به حرکت کرد .من به قیافه ی مثل قورباغه ی خودم در تاریکی پشت شیشه ی قطار نگاه کردم و گفتم :«این هم از حس جهت یابیت» . داشتم در ذهنم به مسیری که دوباره باید برگردم و اینکه چرا وقتی عجله داریم اینجوری می شود فکر می کردم که قطار به ایستگاه بعدی رسید . با عجله از بین جمعیت بیرون زدم تا به آن سمت جایگاه بروم و برگردم که با تعجب دیدم در ایستگاه میرزای شیرازی هستم .بلند گو اشتباه اعلام کرده بود . حالا دیگر حس یک فاتح مغرور را داشتم. با صلابت از پله ها بالا رفتم در حالی که یک ورزشگاه داشتند توی سرم برایم دست می زدند که( بابا ایول معصوم جهت یاب ،کار درست کی بودی تو خداییش .)

وقتی رسیدم به پشت در مرکز ساعت دوباره ده دقیقه به پنج بود باز هم ده دقیقه زود رسیده بودم. هر ساعتی از خانه راه می یوفتادم در همین ساعت به اینجا می رسیدم .

زنگ را زده بودم ومنتظر بودم تا کسی در را برایم باز کند. چند دقیقه ای طول کشید می خواستم دوباره زنگ بزنم که یک خانم زیبا و موجه از رو به روی کوچه به من نزدیک شد با یک لبخند زیباگفت:« ببخشید». در را هل داد ،باز کرد وداخل رفت . بله در باز بود. باز هم یاد قیافه ام در شیشه قطار افتادم اما خودم را جمع و جور کردم در را با یک هول ملایم باز کردم از چند پله بالا رفتم و مستقیم رفتم سراغ آن دری که همیشه از آنجا برای رسیدن به کلاس بچه ها وارد می شوم .این مسیر به این صورت است که اول وارد یک راهرو تونل مانند میشوی، کمی که جلو بروی ، چند پله جلوی پایت قرار دارد. حدودا شش پله که پایین بروی ، یک راه رو‌ تونل مانند دیگر به صورت حرف ال در انگلیسی می بینی . سر نبش اول سرویس بهداشتی قرار دارد و باید از همان جا دور بزنی و به سمت راست بروی، حالا از کنار آشپزخانه عبور می کنی .یه آشپز خانه ی بزرگ که همیشه عطر و بوی سبزی تازه خورد شده اش تو را پرتاب می کند تا اعماق خوش مزه ترین و لذت بخش ترین قسمت ذهنت . البته من اصلا موفق نشدم وارد این راه رو دوست داشتنی بشوم چون دستگیره در را که فشار دادم متوجه شدم برعکس همیشه در قفل است و پشت در مانده ام .

درست در کنار همین در،درب سالن اصلی قرار دارد که بچه ها در آنجا ساکن هستند و در واقع درب ورودی و اصلی خانه آنهاست. من می توانم با عبور از این سالن مستقیم به کلاس بچه ها برسم ولی خوشبختانه به خاطر رعایت اصول بهداشتی و هم چنین آموزش این نکته مهم به بچه ها که هر کسی نباید وارد حریم خصوصی خانه که حریم شخصی هر انسانی است بشود، من باید از آن راه رو دوست داشتنی با بوی سبزی های معطرش عبور کنم . دستم رو دستگیره در ماسیده بود و داشتم به این فکر می کردم که چرا در بسته است که صدای مادر بزرگ (زنی که تمام دختران خانه کوچکمان به این نام صدایش می کنند ) را شنیدم .«بچه های کلاس ریتمیک سر کلاس برین مربیتون اومده». هم زمان با گفتن این جملات در سالن اصلی راباز کرد و با آن چهره دوست داشتنیش با یک خنده شیرین به من سلام کرد. یک دسته کلید دستش بود و گفت:« تو رو خدا ببخشید بوقققققققققققق بوقققققققق بوقققققققق...» این بوق ها بخاطر این است که از من خواهش کرد، هر چه می گوید بین خودمان بماند و به هیچ کس نگویم و من چون قول دادم برای خودم هم تکرار نمی کنم و البته این را هم می دانم بعدها اگر این متن را بخوانم از فضولی این که واقعا این بوق هاااا چه بوده قالب تهی کرده و جان به جان آفرین تسلیم می کنم .

مادربزرگ در حین گفتن این رازهای مگو ،درب راهرو را هم با دسته کلیدش برایم باز کرد و من با تمام شدن صحبت هایش وارد راه رو شدم از شش پله اول که پایین رفتم سه خانم را دیدم که داشتند برای بیرون رفتن آماده می شدند . سه عدد سلام با لبخند تحویلشان دادم و از کنارشان عبور کردم پیچ سرویس بهداشتی را که رد کردم یه نفس عمیق کشیدم جوری که بوی ریحان و نعنا و سبزی تازه خورد شده چسبید به کاسه سرم و حظش را بردم سپس از چند پله ی انتهای راهرو بالا رفتم و به حیاط رسیدم . و اما حیاط ...

در نوشته های بعدی درباره حیاط و کلاس هم برایتان مفصل خواهم نوشت

دوست داشتنیحریم خصوصیحریم شخصی
۷
۱
معصومه سجودی
معصومه سجودی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید