خدا

مینویسم با اشک های جاری با دستی به سوی آسمان با قلبی دردناک با دستی لرزان خدایا چرا نگاهت را ازمن دریغ میکنی من که قلبم را به تو دادم صدایم را نمیشنوی قلبم دارد با تو سخن میگوید نه زبانم از دردها میگوید از سختی ها از تنهایی ها از نبودنت از دیده نشدنم هایم مرا ببین بغلم کن یاریم کن خدایا خسته ام خسته از دویدن ها از فریاد زدن ها از اشک های بسیار چشمانم کم سو شده دیگر نوری در دیدگانم نیست ای نور زندگی ای مهربان ای زیباترین خالق هستی فقط نگاهم کن