آینه

رو به رو شدم
با خودم
مشتی زدم،
مشتی زد.

من شکستم،
او شکست.
آینۀ دیگری گذاشتم
اما من دیگر نبودم.

هرکار کردم
او هم کرد،
اما من دیگر نبودم.

جز پیروی کار دیگری ندارد
بیچاره او، بیچاره من.
او از تماشای من طفره می‌رود
یا من از تماشای او؟
بیچاره ما.

در این زندانِ مملو از آینه
همواره چیزی می‌شکند.
می‌شکنیم و هزار آینه می‌شویم،
شیشۀ عمرمان می‌شکند،
اما نمی‌میریم.

آینه در مقابلم می‌شکند
من، هزاران من می‌شود.
اما،
من می‌شکنم و دیگر من نمی‌شوم.

در این شکسته بازار
دارم سوالی از خود:
این همه من، من، من
کجاست؟

در این شکسته بازار
دارم سوالی از آینه:
آن سکوت
کجاست؟

آینه اینچنین پرصدا و کذاب و حراف
و من اینچنین ساکت و خاموش و در عذاب
هیس،
با من دیگر از خود مگو.