رنجیده ام!

همه حرفا یا شعرایی که مینویسم

قبلنا و هنوزم توی دفترم مینویسم(میشه گفت دفتری برای دلنوشته هام) و بعضیاشونو مرجان(دوستم)برام فرستاده بود

•رک بگویم از همه رنجیده ام..

•از غریب و آشنا ترسیده ام..

•رد پای مهربانی نیست، نیست..

•من تمام کوچه ها را گریده ام..

•سالها از بس که خوشبین بوده ام..

•هر کلاغی را کبوتر دیده ام..

•وزن احساس شما را بارها با ترازوی خودم سنجیده ام..

•بیخیال سردی آغوش ها..

•من به آغوش خودم چسبیده ام..

•من شما را بار ها و بارها ..

•لا به لای هر دعا بخشیده ام..

•من تمام گریه هایم را شبی لا به لای واژه ها خندیده ام ))))):

این شعرو مرجانم برام فرستاده و بهم گفته بود که:این خیلی خوبه واقعاً جناب مشیری گفته...