بسیارست که از کلمه "نگاه" و "نگران" استفاده می کنم...
آنجا که می گویم: که من هستم هر لحظه بی هیچ نگاهی از تو..." یعنی بی هیچ چشم داشتی " به تو نگاه دارم- آن نگاهی که نگران تو ست...!
اما گاه می گویم می خواهم که تو نگران من باشی:
که ایهامش را دوست دارم- شاید ابداع یکی از معانی اش از خودم باشد- آنجا که می گویم: نگران- یعنی آن نگاه که به تو باشد-بی هیچ ترسی...!
اما گاه می شود به سان مادری- آن چشمانی که هر گاه نگران تو ست...!
و چه زیبا هستند آن چشمانی که جز دیدنت- پر از عشق و مهر باشند با تو... و سهم تو از نگاهشان باشد بی هیچ نگرانی!
و این تا همیشه در وصف مادر ست ...!