از سمفونی توصیف صدای جیغ کنترباس تنها به گوش نمی رسد; مثلث هم جای و نقش خود را دارد و همینطور ویالون سل و ...
در تونل توضیح اما, تنها صدای بوق ممتد و پیچ در پیچ مفهوم غلیظ شنیده می شود و هی سرت گیج می خورد و منتظر هستی کی به آخر تونل برسی, لذت هم نمیبری.
سبک غالب در ادبیات سنتی, توضیح است و کلمات قصار, اما در ادبیات داستانی, سبک بارز بیشتر توصیف است و گفتگو.
در سمفونی توصیف, صداها متنوع و متفاوتند و نرم و دلنشین. انبساط خاطر می آورند و راحت روان. مخاطب را به بطن قضایا می برند و مفاهیم را به صورت متراکم به مغز وی نمی چپاند و مثل کپسول به حلقش نمی ریزد.
ذهنی که نتواند توصیف کند لاجرم باید توضیح دهد و گاهی نه گوینده می فهمد که مخاطب چه می گوید و نه مخاطب متوجه منظور گوینده می شود.
توصیف نیاز به دیدن و مشاهده دارد و معیاری است برای تفکر شفاف و دقیق.