اگر ننویسی ذهنت رسوب می کند حتی اگر افکار و احساسات بی نظیری داشته باشی; مثل فرش نفیسی که اگر سالی در جایی بیندازند, خاک به خود می گیرد یا زمینی که سال ها شخم نزنند, سفت و سخت شود.
قلم مثل چهار شاخ, ذهن را شخم می زند و زیر و رو می کند آن وقت حتی هوای ذهنت تازه می شود و نفس تازه ای هم می کشد.
نان داغ و پنیره تازه هم کپک می زند و بیات می شود اگر خیلی بماند و استفاده نشود.