ویرگول
ورودثبت نام
فریده عبدی زره باشی
فریده عبدی زره باشی
فریده عبدی زره باشی
فریده عبدی زره باشی
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نظر کردن


نمی دونم خودم که متوجه نشدم چی گفتم ولی امروز هم امدم با یکی از داستانهایی که در کلاس درس وبین بچه های قشنگم این فرشته های کوچولو برام اتفاق افتاد.

چند روز ی بود که کلاسها حضور ی بود وگروهی بچه ها سر کلاس درس بودن بخاطر مجازی بودن کلاسها با بچه ها زیاد اشنا نشده بودم وتقریبا حتی قیافه ی انها را هم نمی شناختم.

واسمشونو شنیده بودم.

خلاصه اینکه سر کلاس حضور ی یکی از بچه ها بود که خیلی سر زبون دار و پر حرف بود برای هر موضوعی احضار نظر می کرد وراه کار می داد وحرف می زد.

اگر درسی را بلد هم نبود زودتر از همه برای جواب دادن دستشو بالا می کرد. خلاصه یکی از همین روزها این کوچولوی دوست داشتنی وزبون دراز ما که با دعوا همیشه تخت اول بود رفته بود تخت سوم نشسته بود وصداش در نمی امد.

کلاس در سکوت عجیبی فرو رفته بود انگار با خاموشی نازگل همه ی بچه ها خاموش شده بودند.

درس را دادم و خواستم دفتر مشقها را دربیاورند وانچه در تخته می نویسم بنویسند همه دفتر هایشان را در اوردند بجز نازگل رفتم کتارش از اول جلسه حواسم بهش بود.

نازگلم دفترتو در بیار.


_نیاولدم خانوم.

با لهجه ی قشنگی که داشت شیرین تر می شد کنارش نشستم و دستمو انداختم دور گردنش.

((اول اینو بگم نمی تونم سر کلاس ماسک بزنم چون معتقدم بچه ی کلاس اول باید دهان معلم را ببیند ویاد بگیرد ویکی از همکارها می گفت.

_بابا ماسکتو بزن فردا کرونا گرفتی ومردی نهایتش در اخبار می گن بک معلم بعلت بی احتیاطی ونادانی خودش کرونا گرفت ومرد.....

خنده دار بود اما تلخ. کاش حداقل می گفتن بی احتاطی کرد بخاطر یاد گیری بچه ها.))

بهر حال

گفتم ولی فکر کنم اوردی دفترتو دوباره نگاه کن.

گفت شما نگاه نکنین من نگاه کنم........

ادامه دارد


۴
۰
فریده عبدی زره باشی
فریده عبدی زره باشی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید