میتسوکو 5

می‌چی
آرامش روستا و مهربانی اهالی، آقا و خانم هائیشی را قانع کرد که میتسوکو را تا شب، تنها در خانه بگذارند و برای خرید به شهر بروند. در بازگشت، آقای کنزو در ایستگاه منتظر خواهد بود.
میتسوکو هم حس بدی نداشت. می‌توانست در تنهایی، از طریق اسکایپ با دوستانش در توکیو صحبت کند. هم‌صحبتی دوستانش باعث شد که نبودِ می‌چی را حس نکند.
می‌چی در کنار میتسوکو روی تاتامی لم داده بود که صدایی از اتاق اجاق‌دار شنید. نگاهی به میتسوکو انداخت. دخترک مشتاقانه مشغول صحبت با دوستانش بود.
کنجکاوی گربه‌ای می‌چی او را واداشت تا به آن اتاق سرک بکشد. از لای در نیمه‌باز گذشت. صدا از زیر اجاق می‌آمد. هرچه نزدیک‌تر می‌شد، صدا قوی‌تر و البته گوش‌نوازتر می‌شد. گویی جادویی در آن صدا بود.
می‌چی به درون اجاق پرید. نوری در انتهای یکی از راهروهای زیر اجاق می‌درخشید. زیر اجاق، برخلاف ظاهر ساده‌ای که از اتاق پیدا بود، چندین راهروی کوچک، به ارتفاع تقریبی یک متر، داشت.
می‌چی که دیگر حسابی حس کنجکاوی‌اش تحریک شده بود، به سوی نور رفت. صدای جادویی هم بلندتر می‌شد.
ناگهان دستی متورم و سفید، حیوان بیچاره را از پشت گردنش گرفت و به داخل کیسه‌ای سیاه و ضخیم انداخت. تقلای می‌چی برای رهایی از داخل کیسه بی‌فایده بود.
درب علف‌پوش خانه نیز
مانند عروسک‌های جشن هینا که محل اقامت خود را تغییر داده‌اند
تغییر کرده است
(ماتسوئو باشو)