میتسوکو 4

کابوس
همه‌جا تاریک است. صدایی از دور می‌آید.
«کمک! میتسوکو، لطفاً کمکم کن! کمک! نذار منو ببرن!»
صدا آشنا نیست. حسی به او می‌گوید صدای می‌چی است.
با خودش می‌گوید: «ولی اون فقط یه گربه‌ست! گربه‌ها که حرف نمی‌زنن.»
صدا خاموش می‌شود.
میتسوکو خود را در اتاق اجاق‌دار می‌بیند. پدر و مادر، سراسیمه به دنبال او می‌گردند. مادر گریه می‌کند.
میتسوکو: «مادر! من اینجام!»
پدر، پریشان است.
میتسوکو: «پدر! مادر! من همین‌جام. جلو چشمتون.»
با فریاد از خواب می‌پرد. می‌چی، با چشمانی گردشده از ترس، به او نگاه می‌کند.
صبح فردا، پدر موقع خروج، مردی را می‌بیند که در حیاط ایستاده و به خانه خیره شده. با دیدن پدر، به‌سرعت محل را ترک می‌کند.
دره‌ها
غوک بالای درخت
گریه می‌کند