خوشمزه طعام و شربت نوشین،سفری دارند از سفره به خلا!کام شیرین، گلوی تازه شده از آب گوارا. سفری از غار دهان تا تنگنای خروجی انسان.تشریفات هضم طی شده،اجازه خروج صادر.دیگر از طعم خوش و بوی خوب خبری نیست.کباب ،شده،ماده ای بدبو.شربت نوشین،مایعی شده دل آزار.حتی خواندن و شنیدن در این مورد هم دل آدم را آشوب می کند.حقیقت اما همین گونه آزار دهنده است.غیر قابل انکار،تحمل و حتی آزاردهنده.عادت کرده ایم،حقیقت را نوری بزرگ در آسمانی وسیع بپنداریم.حقیقت اما،نه آن نور کامل و نه این پندار پلشت نگارنده است.چیزیست غیر قابل تصور و تصویر.
واین،حقیقت هضم است و هضم حقیقت!