فصل اول: اعضای تشکیلدهنده قدرت
اگر روزی خواهان قدرت شدید، بدانید که قدرت خوشبختی نیست. قدرت، بیشتر زخمی است بر سرِ زندگیِ خوب تا مایهی رشد. این حقیقتی است که بسیاری از جویندگان قدرت، تنها پس از رسیدن به آن درک میکنند. آنها تصور میکردند قدرت، پایان رنجها و آغاز آرامش است، اما وقتی بر قله ایستادند، دریافتند که هر پلهای که بالاتر رفتهاند، باری سنگینتر بر دوششان نهاده شده است.قدرت، آرامش را از شبهای شما میگیرد، اعتماد را از روابطتان میزداید و شما را در محاصرهی دائمی تصمیمهای سخت قرار میدهد. پس اگر هنوز در آغاز راه هستید، این هشدار را جدی بگیرید: آنچه در پی آن میروید، بهایی دارد که باید پیش از حرکت، از پرداخت آن آگاه باشید.بیایید اجزای آن را بررسی کنیم. قدرت یک سازهی تکبعدی نیست؛ بنایی است چندلایه که هر لایهاش ستونی مستقل دارد.
جز اول: مبهم بودن
وقتی کسی شما را درست نمیشناسد، نمیتواند محاسبهتان کند. این نخستین و بنیادیترین اصل قدرت است. انسانی که کاملاً شناخته شده باشد، رفتارش قابل پیشبینی است؛ و انسانی که رفتارش قابل پیشبینی باشد، در دامی که دیگران طراحی کردهاند، اسیر میشود. اما وقتی شما مبهم هستید، وقتی دیگران نمیدانند واکنش بعدی شما چیست، در برابر شما فلج میشوند.
مبهم بودن به معنای دروغگویی نیست. به معنای این است که تمام لایههای درونی خود را در ویترین نگذارید. شما میتوانید صادق باشید و در عین حال مبهم بمانید. صداقت یعنی دروغ نگویید؛ ابهام یعنی همهی حقیقت را یکجا افشا نکنید.
جز دوم: برنامه داشتن
یکی از اجزای قدرت، برنامهنویسی است. در معنای تحتاللفظی، توانایی نوشتن کد و ساختن سیستمها، در دنیای امروز قدرتمندترین ابزار نفوذ است. اما در معنای استعاری، برنامهنویسی یعنی طراحی نقشهی راه. یعنی قبل از هر اقدامی، بدانید قدم بعدی چیست، و اگر تمام نقشهها شکست خوردند، نقطهی خروج کجاست.
تا الان ۲ جزء یعنی مبهم بودن و برنامه داشتن را فهمیدید، ولی این دو در کنار هم فقط ۲۰ درصد قدرتاند. بیست درصد، پایهی ساختمان است، نه سقف آن.
جز سوم: دانش
دانش، سوخت موتور قدرت است. بدون دانش، برنامهی شما یک توهم است و ابهام شما یک بلوف توخالی. تا میتوانید مطالعهی آزاد کنید. علم مدیریت، برنامهریزی، سیاست و فلسفه را در بر بگیرید. قدرت، محصول تقاطع دانشهاست. کسی که فقط یک بعد را میفهمد، در برابر کسی که سیستمها را میبیند، محکوم به شکست است.
رکن اول: شجاعت و صداقت
در باب شجاعت بدانید: تا جیگرِ کاری را نداشته باشید، حتی با دانش هم امکانپذیر نیست. شجاعت، ماشهای است که باروتِ دانش و برنامه را شلیک میکند.
و صداقت با خود، از راههای آغاز آن است. صداقت با خود یعنی خودتان را فریب ندهید. یعنی وقتی میترسید، اعتراف کنید که میترسید. انسانی که با خودش صادق نیست، بر پایهی توهم ایستاده است.
رکن دوم: زمان
تا وقتی زمان در دستان شماست، بازی برده شده. زمان، تنها منبعی است که همهی انسانها به طور مساوی از آن برخوردارند، اما هیچکس نمیتواند آن را بازخرید کند.
زمان را اینگونه کنترل کنید: حتی در دیرترین شرایط، بیخیال و آهسته حرکت کنید. نه مثل حلزون، نه مثل یوزپلنگ. ریتمی که نه از سر ترس باشد و نه از سر عجله.
سکوت: کلید نهایی
تنها کاری که باید کنید تا تمام آنها را در بهترین زمان ممکن بیاموزید، سکوت است. سکوت، نه یک تاکتیک، بلکه فلسفهی زیستن است. سکوت و کمحرفی یعنی دانش داشتن، کمیاب بودن، مبهم بودن، زمان داشتن، خونسرد بودن و شجاع و صادق بودن.سکوت هرچه قدر مطلق باشد، همان قدر قدرتمندتر است. یادتان باشد: زمانی که این سکوت را فریاد بزنید، ناپدید میشود
و قدرت همان سکوت است پس قدرت را صدا نکن
پس قدرت را صدا نکن راننزنید.