ویرگول
ورودثبت نام
Mohadaan
Mohadaanفکر می‌کردم که تونستم ماه رو لمس کنم ولی معلوم شد تصویر توی آب بوده...
Mohadaan
Mohadaan
خواندن ۳ دقیقه·۳ ماه پیش

ارباب دنیای مجاور

پارت پانزدهم

این بچه‌های سر به هوا واقعا تا به الان متوجه نشده بودند جنس همه‌ی اکسسوری‌ها یکی بود؟ احتمالا اینقدر درگیر رمز گشایی حروف روی آنها بودند که متوجه جنس آنها نشدند.
در سکوت به آیان خیره شدم، کمی این پا و آن پا کرد، تقریبا همه می‌دانستند که چقدر ایالت لافرن را دوست دارم و چقدر روی حاکمش حساب باز میکنم. آیان با شک گفت:" ببین من فکر نمی‌کنم کار نایفیر باشه! این اکسسوری‌ها خیلی واضح و تو چشم کنار بدن پری‌ها افتاده بودن حتما یکی میخواسته براش پاپوش درست کنه!"
روی فرش لطیف کف خانه نشستم و آه کشیدم:" جور دیگه هم میشه نگاهش کرد؛ اینقدر باهوش بوده که مخصوصا تو دید گذاشته تا ظنی که بهش داریم احمقانه جلوه کنه.... یا شاید هم واقعا بیگناهه و یکنفر داره درمورد نایفیر بهمون هشدار میده... ممکنه اونم در خطر باشه."
آیان با کلافگی شمشیرش را درون غلاف تکان میداد تا اینکه سهیوین هم وارد خانه شد.
_ کالار رو با اون فورثولای دیوونه تنها گذاشتی؟"
شانه بالا انداختم:" نمیدونستم باهاشون چیکار کنم پس همونجا ولشون کردم... گفتم تو خودت یکاری‌ش میکنی."
سهیوین خنده‌ی ناباورانه‌ای کرد و با تعجب به من اشاره کرد اما نتوانست چیزی بگوید پس فقط با سرعت از خانه بیرون رفت. گاهی فکر میکنم اگر مسئولیت‌هایی که به عهده دارم را نادیده بگیرم، قدرت داشتن واقعا چیز خیلی خوبی است!
آیان لب پنجره نشست:" پس به مرکز ایالت میریم؟"
_ شاید کالار و اون فورثولا حرفها و مشاهدات خوبی داشته باشن. بذار یکم آروم بشن وقتی همه‌ی حرفای اونا رو شنیدیم به مرکز ایالت میریم."
آیان زیر لب چیزهایی زمزمه کرد که برایم واضح نبود بعد بلند رو به من گفت:" هائرا! اصلا فکر میکنی؟ اگه نایفیر واقعا دستی توی این اتفاقات داشته باشه تا الان حتما فهمیده برگشتی و یجوری روی کاراش سرپوش میذاره! باید قبل اینکه بتونه مدارک رو از بین ببره بریم مرکز ایالت... تو که خیلی به سهیوین اعتماد داری چرا بقیه کارای اینجا رو به اون نمیسپری؟"
جملات آخر آیان به شدن طعنه آمیز بیان شد. او واقعا دلگیر بود. اصلا درک نمیکنم شاید همه‌ی حقیقت درمورد خودم را به او نگفته باشم اما دروغ هم نگفتم! چرا باید همه‌ی خودم را به او بشناسانم؟ تمام این مدتی که کنار یکدیگر از دنیای مجاور مراقبت کردیم برای درک کردن همدیگر کافی نبود؟
نمی‌توانستم درک کنم پس جوابی هم نمی‌توانستم بدهم. آیان منتظر پاسخی از جانب من بود و سکوت بیشتر از هر چیزی اعصابش را به‌ هم می‌ریخت. از خانه بیرون رفت تا سرش کم خنک شود.
_ واقعا که آیان! بعد این همه مدت هنوز نمیدونی برای درک کردن احساسات خودم و دیگران نیاز به زمان خیلی بیشتری از آدمای عادی دارم؟"
زیر لب با خودم زمزمه میکردم و غر میزدم. احساس سنگینی در قفسه سینه‌ام داشتم، او نیاز به همدلی داشت و من به اینکه آیا دلخوری‌اش منطقی بود یا نه فکر میکردم و غرورم حتی اجازه نمی‌داد برایش توضیح دهم.
_ خب این هم از شیطان خودخواه دنیای مجاور، ارباب هائرا! کسی که هیچوقت احساسات افراد و مردمش رو در نظر نمی‌گیره و برای آسایش خودش هرکاری می‌کنه!"
با دلخوری از دری که آیان از آن خارج شده بود نگاهم را گرفتم و تصمیم گرفتم برای آرام کردن خودم بخوابم و به هیچ چیز دیگری فکر نکنم... .

فانتزیماجراجوییادبیاتداستان
۰
۰
Mohadaan
Mohadaan
فکر می‌کردم که تونستم ماه رو لمس کنم ولی معلوم شد تصویر توی آب بوده...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید