
پارت هجدهم
همانطور که کنار آیان به سمت قصر میرفتیم به بازارچهی جدیدی که در مسیر باز شده بود نگاهی انداخته و فکر میکردم خوب میشود کمی خرید کنم و برای ارلان و سایوین سوغاتی ببرم.
عطر میوههای وحشی و صدای گروه نمایش خیابانی روی بند بند وجودم شادی میپاشید. درحالیکه زیرلب آهنگی را زمزمه میکردم قدمزنان از زیر درختان افرای بازار رد شدیم.
بدون مشکل وارد قصر شدم؛ هیچ خدمهای در مسیر اتاق نایفیر نبود. آیان حالتی تدافعی گرفت و کنارم حرکت میکرد زمانی که به تقاطع یکی از راهروها رسیدیم آیان من را به عقب کشید و مردی با موهایی مشکی که کم و بیش حاله آبی داشت با انبوهی از کتاب و سند پخش زمین شد. سرش را بلند کرد و نگاهم به چشمان قهوهی رِین، خدمتکار دست راست نایفیر افتاد؛ آنچنان خسته بنظر میرسید که انگار سالهاست نخوابیده است.
رین سرش را روی کفشهایم گذاشت و با صدای گرفتهای شروع به شکایت کرد:" ارباب منو از دست این حاکم ظالم نجات بده!"
دلم فرو ریخت اما با ادامه حرفاهایش خندهام گرفت.
_ اون ظالم! من رو مجبور کرده خروار خروار کارای خودش رو انجام بدم... خزانه، امور کاخ، امور تجار... آاااااااه وای امور تجار باید برم جلسه!" و بعد خیلی سریع غیبش زد.
_ مگه نایفیر چه مشکلی داره که خدمتکارش داره کاراش رو انجام میده؟" آیان درحالیکه داشت از پنجره راهرو به حیاط بزرگ و سرسبز کاخ نگاه میکرد این سوال را پرسید.
من هم به او پیوستم و مشغول تماشای باغ شدم. باغبانی از بین درختان پیدا شد پس صدایش کردم:" هی! جناااااب!" وقتی متوجه ما شد سوالم را پرسیدم:" حاکم کجاست؟"
پیرمرد که من را شناخته بود درحالیکه زیرلب غرغر میکرد گفت:" ایشون رفتن ژورزُوای توقیا رو ببینن تا سه روز آینده برمیگردن... برید داخل استراحت کنید ارباب."
کاملا مشخص بود اصلا دلش نمیخواهد قدم به داخل باغ بگذارم. کابوس تمام باغبانهای کاخ، هائرا! وقتی بچه بود برای یادگیری باغبانی زمان زیادی در این مکان گذراندم و تقریبا سه چهارم درختان و نود درصد مزرعه گلها را خراب کرد! مزرعه گیاهان دارویی هم تمام خاصیت خود را از دست داد و فقط میشد برای مسموم کردن بقیه از آن استفاده کرد.
آیان دهانش را کج کرد:" ژورزوای توقیا!... الان دیگه ژورزوا از ایالت صوفهیاست. اینقدر با صوفهیا مشکل دارن که حتی نمیخوان مقاماتی که از اونجا هستن رو به رسمیت بشناسن."
ژورزوا فقط یک مقام نبود. او خردمندی بود که هر سی سال یکبار توسط ژورزوای قبلی انتخاب میشد. از آنجایی که آنها در طی سالها توانسته بودند پیشرفت و آسایش زیادی را به مردم دنیای مجاور تقدیم کنند پس عرفی راه افتاده بود که ژورزوای منتخب از هر ایالتی بود نام ایالت را برای افتخارش حتما کنارش میگفتند.
ژورزوای سابق، تجسم ققنوس، بانو رِوِلیا، از ایالت توقیا بود. وقتی سی سال خدمتش به پایان رسید شخص منتخب برای عنوان ژورزوا، نوجوان کوچکی بود که اصالتش مشخص نبود اما در صوفهیا اقامت داشت.
آیان دستی به شانهام زد:" بیا اینطور برداشت کنیم که با گفتن ژورزوا خوابت تعبیر شده و هیچ معنی دیگهای نداره پس نگرانش نباش."
خنده آرامی کردم. وقتی او ژورزوا شد سن کمی داشت اما آتشین و با اراده بود. از تربیت و انتخاب رولیا کمتر از این هم انتظار نمیرفت. ما همیشه به هم دلداری میدادیم احساس میکنم دلتنگش شدهام.
نشان ارتباط قلعه صدا داد. سریع فعالش کردم:" ارباااااااااااب.... اون شیطااااااان... کم_"
قبل از اینکه حرفهای سایوین تمام شد تماس قطع شد. دلشورهای تمام وجودم را گرفت. هرچه سعی میکردم قطعه سنگ ارتباطی را فعال کنم پاسخی نمیگرفتم.
آیان این پا و آن پا میکرد و قبضهی شمشیرش را در دست فشار میداد، مردمک چشمانش میلرزید.
بعد چند دقیقه که مانند چند سال گذشت دوباره سنگ ارتباط فعال شد و صدای نفس نفس زدنهای ارلان پیچید:" وقت بخیر ارباب! هاه." نفس عمیقی کشید.
آیان مستاصل و دستپاچه پرسید:" چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟ منظور سایوین از شیطان چی بود؟"
صدای ضربه سنگینی از سنگ ارتباط آمد و ارلان تک خندهی پیروزمندانهای سرداد:" چیزی نیست چیزی نیست سایوین رو که میشناسید لابد خودش رو توی آینه دیده! جدی نگیرینش."
صداهای مبهمی از سنگ میآمد انگار دهان شخصی را بسته بودند و او سعی میکرد چیزی بگوید.
ارلان:" ارباب درمورد هدایتگر تاریکی یک سرنخ پیدا کردیم... روی سنگای دیوار قلعه یه نیرویی حس کردم وقتی کند و کاو کردیم قسمت داخلی سنگا یه سری ورد کنترل نوشته شده بود."
آب دهانم را قورت دادم و منتظر ادامهی حرفهایش شدم.
_ زبان ورد ناآشنا بود پس بعد تحقیق مشخص شد مربوط زبان باستانی لافرن بوده!"
کنار پنجره نشستم تا خودم را آرام کنم.
_ توی نکبت شرور! چرا نمیگی من کسی بودم که زبان رو کشف کردم و رمزگشایی کردم تا بفهمیم چیه و به چه دردی میخور_"
صدای سایوین از دور دست درون سنگ ارتباط میپیچید که با صدای ضربهای خفه شد و بعد تماس قطع شد.
نمیدانستم باید بخندم یا گریه کنم.