
پارت سوم
فنجان نوشیدنی که روبرویم بود را برداشتم. به محتوای بیرنگ آن نگاه کردم و کمی از آن چشیدم. حس کردم موجی از سرما کل وجودم را به به لرزه درآورد. گلویم را صاف کردم و رو به آیان گفتم:" توی سالن ماه نمیتونیم از نوشیدنیهای خفن سایوین استفاده کنیم." فنجان را بالا آوردم و با لبخند به آن اشاره کردم.
آیان هم مثل همیشه دوئل را پذیرفت و نوشیدنیاش را یکباره سرکشید. برای لحظهای کوتاه احساس کردم چشمانش از طلایی به آبی یخی تغییر کرد.
در قلبم احساس سنگینی کردم، این همان آیان همیشگی بود که هرگز نمیتوانستی متوجه شوی آیا از تو دلخور هست یا نه. با همه محبتآمیز و صمیمی رفتار میکرد حتی اگر آزارش میدادند بازهم مانند قبل بود اما قطعا جایگاهشان را از دست میدادند.
شاید من هم دیگر جایگاهی مانند گذشته در نظر او نداشته باشم....
ارلان با ظرافت تمام یک تکه از دایرههای درون بشقاب را برداشت:" اومدی که بمونی؟"
به صورتش که بخاطر آن خوراکی عجیب درحال سرخ شدن بود خیره شدم:" احتمالا."
انگشتان کشیدهاش را لابلای موهای مشکیاش کشید:" درسته! چیزی نمونده که اینجا از بین بره پس نمیتونی بگی که میمونی اونم توی دنیایی که ممکنه دیگه نباشه."
سایوین دستانش را از پشت سر روی شانههایم قرار داد و دهانش را به گوشم نزدیک کرد:" لازمه دفترت رو بیارم تا باهم برای آینده تصمیم بگیریم؟"
سایوین، جادوگر پر از شگفتی و شیطنت قلعه، هرگز شکست را قبول نمیکرد. یاد روزی افتادم که آیان این ساحر پلید را دستگیر کرد و در سیاهچال انداخت. به همین زودی دوسال شد... .
نتوانسته بودیم جادوی سایوین را مهر و موم کنیم بنابراین بهتر جا برای نگهداری و کنترل او سیاهچال تطهیر بود. فریادهای سرکشش هنوز در دیوارهای قلعه باقی مانده که میگفت:" فکر میکنین سرکوب کردن من به همین سادگیه؟ فقط وقتی که ارباب بمیره از شر من خلاص میشید."
ارلان معتقد بود باید جان ساحر نوجوان را بگیریم اما من فکر میکردم با پرورش سایوین درنهایت یک جادوگر قدرتمند خواهیم داشت. به همین منوال یک سال گذشت و سایوین پسر قلعه مرکزی شد. همیشه سر به سر آیان میگذاشت و جعبههای چای ارلان را با گیاهان جادویی عوض میکرد. اما در مقابل من، رفتارش چیزی بین نفرت و وابستگی بود.
.............................
روی دیوار اتاق سایوین نقشه دنیای مجاور را رسم کردیم.
ملاقهی درون دیگ معجون را برداشتم و به ایالات مختلف اشاره کردم:" طبق مطالعات و گزارشهایی که دریافت کردم میزان تاریکی توی هر ایالت متفاوته و هیچ تناسب و الگوی خاصی وجود نداره، اما چیزی که واضحه اینه که دو مورد روی بوجود اومدن تاریکی اثر داره: یک مورد از داخل قلعه مرکزی که داره هدایتش میکنه و مورد دیگه خارج از قلعه که داره بهش تغذیه میرسونه. وقت کافی برای اینکه جداگانه هرکدوم رو بررسی کنیم نداریم پس باید دو گروه بشیم و رسیدگی رو شروع کنیم."
سایوین مثل یک گربه نگاهش تمام مدت روی ملاقه بود جوری که شک کردم چیزی فهمیده باشد اما در کمال تعجب از روی حرفهایش مشخص بود متوجه شده:" من تمام قلعه رو مثل کف دستم بلدم بهتر نیست من اینجا دنبال هدایتگر تاریکی بگردم؟"
درست میگفت. قبل از دستگیر شدن توسط آیان برای مدتی نسبتا طولانی درون قلعه پنهان شده و همه جا پرسه میزد. با این حساب گذاشتن آیان در قلعه و کنار سایوین کار درستی نبود، حتی نمیخواهم تصور کنم چگونه دیوارهای اینجا را با اینهمه عظمت نابود خواهند کرد. ارلان هم تمام مدت با نگاههای ناجور جادوگر را زیر نظر داشته میترسم آنها را کنار یکدیگر بگذارم. اما خودم هم گزینه مناسبی نبودم، زیرا آشنایی کامل با ایالات مختلف و رابطه با حاکمان آنها همیشه تخصص من بود و پیدا کردن منبع تغدیه باید توسط خودم انجام شود. شاید بهتر باشد به ارلان اعتماد کنم که کار احمقانهای نمیکند... .