ویرگول
ورودثبت نام
مسعود مهرگان
مسعود مهرگان
مسعود مهرگان
مسعود مهرگان
خواندن ۴ دقیقه·۴ سال پیش

وکالت برای یک غلط زیادی

سرمای سوزناک یکم اسفند در دل تاریک شب - خواب آشفته دختر را نیمه تمام گذاشت . قبل ازخواب به ناچار پنجره اتاق را کمی باز کرده بود چرا که کمی قبل تر از آن - وجدانش گر گرفته و به عنوان (خوانده) - دادگاه " کلاه قاضی " را به علت عدم وجود وکیلی کار بلد برای کمک به (خواهان) - نیمه تمام گذاشته بود . بارها پس از ماجرای فریبکاری خوانوادگی - کلاه تزئینی خود را - به پذیرش نقش قاضی – برای ریاست دادگاهی منصف و عدالت محور – وا می داشت . هر بار- این " قاضی پارتی " ی محترم - تبرئه را در دستور کارقرار می داد . ولی آن شب که باد پنجره نیمه باز را به شدت به هم زد وسرما را از روی انبوه برف ها به بستر دختر آورد - تبصره های فرار وفریب - ناکام ماند. پلکهای سنگین چشمهایش را پوشاند . به زور - از میان مژه ی یکی از دو چشمش بیرون پنجره را نگاه کرد . سرخی هوا و بارش برف غریب بود . بارش چند روز گذشته - انباشت برف رابه لبه ی پنجره رسانده بود . برفهای فضای کلی اتاق در تاریکی مطلق - به یک سیاهچاله شبیه بود. دختر- سر سنگین شده از اوهام خوابش را میان دو دست فشرد و بلاتکلیف - در دهانه ی سیاهچاله - دیوانه وار چرخید و رقصید . آنقدر که بی هوش شد . به حال عادی که برگشت - توان بستن پنجره را نداشت . وهم و خیالات ناشی از خوابی که دیده بود - تمام بدنش را به سکته ای - بی حس کرد . از سرما همچون مجسمه ای یخی - در خلاء میان حقیقت و واقعیت - معلق ماند .در همان فضای وهم انگیز خوابش را مرور کرد :

این هاله ی تاریک و لرزان چیست؟....وای....وای....وای ...

آنچه به خواب دختر آمد - جلوه ای موهوم از صدای  گریه ی پنهانی پسر ساده احمق بود . دختر همچون شیطا نکی کوکی - هاله را - به لمس برجسته گی سینه هایش وا می داشت. هاله ی تاریک همان که سینه را به آغوش کشید - دردی از گذشته های دورکه سالها همچون خوره در روح دختر کمین کرده بود - وجود دختر را فرا گرفت . در خواب - مانند عروسک خیمه شب بازی - با نخها ئی متصل به دست پدرش - به حرکاتی نا همگون وادار می شد . سعی داشت پدرش را ببوسد اما انگار پدر از او خسته باشد – به شکل زننده مانع می شد.همه چیز تاروشبح وار نمود پیدا میکرد

پدر من هنوز چهل سال بیشترندارم

هاله ی تاریک و موهوم علاوه بر صدای گریه ی پنهانی پسرک صاف وبی غل وغش - جلوه ای از ناله های آشکار و خارج از کنترلش در دادگاه روز قبل بود . وقتی هاله در خواب دختر – چیزهائی را برایش رو کرد و بی تفاوتی او را دید – در یک چشم بر هم زدن از روی سینه های صاف و لطیفش به درز پنجره نیمه باز هجوم برد و ناپدید شد. دختر در خواب از خواب پرید . مالیخولیا و وهم مانع حرکتش بود . خواست دگمه پیراهنش را ببندد - نگاهش به بدنش - مات ماند. حال معنی آن درد را فهمید . چروکهائی پیر و فرتوت با تکه گوشتهائی چرکین و آویزان جای سینه های مقبول وشانه های ظریفش را گرفته بود . فریاد از درد - دختر را به خوابی دور از اوهام برد . حال همان فریاد در سنی از دوران نوجوانی اش خوابش را آشفته کرد . واقعیت در پیش چشمانش آشکار شد . پدر او را به زور به پسر عمویش - همسر داد . شب ضفاف را به روشنی در خواب می دید که پیر زنان قوم وقبیله اش - پشت در به انتظار چرت می زدند . آنگاه که پسر عمو به بسترش آمد - فکرش را به زیبا ئیهای روستا یشان مشغول کرد تا چشمانش بر روی شوهرش بسته باشد . کودکانه و رؤیایی بود . همچون فرشته ای کوچک بر فراز باغها و گندم زارها پر می گشود . به آسمان می رفت . در اوج آسمان ناگاه دردی جانسوز به فریاد ودارش کرد و ناگاه در بستر عروسی فرود آمد . پسر عمو - پس از ضفاف - مست از خوردن عرق سگی – یک بطر اسید - به روی بدن دخترخالی کرده بود. این را از پسر ساده احمق پنهان کرده بود تا مبادا زندگی اشان در همان آغاز شکل نگیرد . ......در میان چرخش دیوانه وار در دل سیاهچاله اتاق در آن شب سرد – همه چیز به قضاوت در ذهن دختر مرور شد . حال دیگر خواب نبود . تاثیر توهم ناشی از خواب پیچیدهاش نیز رو به پایان بود و دختر آرام آرام درمیانه اتاقش – متحیر فکر می کرد . به کنار پنجره رفت . نگاهش به بیرون خشک شد . آنقدر ذل زد تا همه برفها آب و روشنائی – نمودار شد

۰
۰
مسعود مهرگان
مسعود مهرگان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید