یه روز سرد زمستونی بود.طبق معمول یه کرسی قدیمی چوبی وسط خونه جاخوش کرده بود.میدونی اونروز ازهمیشه سردتربود.باد وحشیانه به شیشه های غبارگرفته سیلی میزد.انقدرسردم شده بود که حس میکردم قلبم کم کم منجمد میشه.رفتم چندتا چایی بیارم تا وجودمونو گرمتر کنه.همینکه وارد اشپزخونه شدم دیدم دریخچالی که دیروزو به این خونه قدم گذاشته بازمونده.درشو بستمو چاییارو گذاشتم توسینی وقتی اومدم تواتاق دیدم هرکس دنبال چیزی میگرده تاخودشو باد بزنه.تازه فهمیدم ما وسط تابستونیم .همون لحظه باخودم فکرکردم با محصولات دیوار میشه تویه فصل داغ تابستونی یه فصل سرد زمستونی بسازیم.
