هوش مصنوعی (AI) به عنوان “تئوری و توسعه سیستم های کامپیوتری قادر به انجام وظایفی که معمولاً به هوش انسانی نیاز دارند” تعریف می شود. یادگیری ماشین (ML) یک زیر شاخه از علم هوش مصنوعی می باشد. آرتور ساموئل، اصطلاح ML را در سال 1959 به عنوان “زمینه مطالعه ای که به رایانه ها توانایی یادگیری بدون برنامه ریزی صریح را می دهد” ترویج داد.

در فرهنگ لغت کمبریج، ML یا همان یادگیری ماشین ، به عنوان «فرایندی که رایانهها بدون نیاز به گرفتن دستورالعمل در قالب برنامه از اپراتور ، خودش روش انجام وظایف خود را با یادگیری از دادههای جدید تغییر میدهند.» نامیده میشود. در واژگان آکسفورد، ML برای توصیف «استفاده و توسعه سیستمهای رایانهای که قادر به یادگیری و سازگاری بدون پیروی از دستورالعملهای صریح هستند، با استفاده از الگوریتمها و مدلهای آماری برای تحلیل و استنتاج از الگوهای موجود در دادهها» استفاده میشود.
به طور کلی، ML متکی بر مدل های ریاضی است که با تجزیه و تحلیل الگوها در مجموعه داده ها ساخته می شوند. سپس از این الگوها برای پیش بینی داده های ورودی جدید استفاده می شود. مشابه روشی که نتفلیکس برای سریالهای تلویزیونی جدید توصیه میکند، بر اساس تجربیات تماشای قبلی، ML یکی از رویکردهای هوش مصنوعی و مبتنی بر سیستمی می باشد که میتواند از تجربه بیاموزد، و بر اساس آموختهها رشد می کند.
متن کامل این مقاله در سایت افراتک هوشمند