ویرگول
ورودثبت نام
ندا پیش یار
ندا پیش یار
ندا پیش یار
ندا پیش یار
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

سانسور یا خودسانسوری، مساله اینست.

نوشتاری در باب نویسندگی

سانسور یا خودسانسوری _ بخش اول

یادتان هست گفتیم برای ورود به دنیای نویسندگی، بنشینید روی کاناپه خانه تان و به این سوالات جواب دهید:

آیا اهل تفکر هستیم؟

از همه حواسمان به درستی بهره می گیریم؟

می خواهیم باد هوا تولید کنید و مدام ور بزنیم؟

مطالعه مداوم، منظم و سازماندهی شده داریم یا هر وقت عشقمان کشید، می خوانیم؟

می خواهیم آزاده باشیم یا شجاع، قهرمان و معروف؟

چقدر افکارمان، نگاهمان و کلاممان را ارادی یا غیرارادی سانسور می کنیم؟

و اگر نتوانستید به یکی از این سوالات جواب شفافی بدهید، لطفا نویسنده نشوید.

در اینجا می خواهیم سوال آخر را کمی برای خودمان شفاف تر کنیم، ارادی و غیرارادی سانسور کردن افکار، نگاه و کلاممان یعنی چی؟

شاید باورتان نشود ولی همین الان هم که دارم این کلمات را می نویسم یک سانسورچی نشسته است توی مغزم و هی بنویس، ننویس می کند، متاسفانه بیشتر اوقات هم حرفش به کرسی می نشیند.

یادم می آید زمانی، دوستی به من گفت چه فایده که می خواهی نویسنده شوی اینجا نه مارگارت اتوود می شوی نه اورایانا فالاچی، فوق فوقش کتاب ۲۰۰ صفحه ای ات را می کنند ۱۰۰ صفحه، تمیز تحویلت می دهند طوری که خودت هم تعجب می کنی که من واقعا حرفم این بوده است؟

بهتر است قبل از اینکه سانسورت کنند، خودت، خودت را سانسور کنی آخر این چه کاریست اینهمه رفت و برگشت برای یک رمان یا مقاله و آخرش هم همان چاپ می شود که آن ها می خواهند.

متاسفانه آن دوست درست از سانسور و نقش پررنگش در نوشتن می گفت، اما واقعا پدیده سانسور چقدر می تواند من نویسنده را تحت تاثیر قرار دهد؟

فرض کنید ایده ای برای نوشتن دارید که از اتفاق های اجتماعی یا سیاسی نشات می گیرد حتی می تواند تابوهای کشوری باشد که در آن زندگی می کنید مثل سکس یا همجنسگرایی، پشت لپ تاپتان می نشینید و شروع به نوشتن می کنید.

خدای من، نوشتن تک تک کلمات این گونه داستان ها زجر آور است، قلبتان را به درد می آورد، اشک از چشمانتان جاری می شود.

در زمان نوشتن، شما به عنوان یک نویسنده، تمام رنج های شخصیت های داستان را تجربه می کنید، تمام شادی ها و لذت هایشان را با تمام وجود حس می کنید، پیش از آنکه خوانندگانتان تجربه کنند.

بله، شما قرار است از چیزهایی صحبت کنید که ممکن است به مذاق بعضی ها خوش نیاید.

اما در عین حال واقعیتی از زندگی شماست شاید خودتان مستقیم با آن برخورد نکرده باشید اما شما نویسنده هستید قرار نیست همه چیز را تجربه کنید، قرار است ببینید نه آنطور که بقیه می بینند، یادتان هست مثل یک عقاب و... (ر.ک لطفا نویسنده نشوید. بخش دوم.با حواستان ارتباط برقرار کنید.)

بله، سانسور دقیقا همینجا اتفاق می افتد شما چیزی را به تصویر می کشید که به دلیل بهم ریختن معادله های سیاسی و اجتماعی باید سانسور شود.

چه کسی این را تشخیص می دهد؟

بستگی دارد کجا زندگی می کنید و چه سطحی از این بهم ریختگی مدنظر باشد. آنوقت کتاب ۲۰۰ صفحه ای شما می تواند ۱۸۵ صفحه شود یا ۱۵۰ صفحه یا ۱۰۰ صفحه. اوه خدای من مگر می شود؟ بله، می شود.

نگویید که تا حالا فکر می کردید سانسور فقط در جامعه شما اتفاق می افتد.

ادامه دارد...

۶
۰
ندا پیش یار
ندا پیش یار
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید