تکههایی از یک کتاب معماییجنایی که بهتازگی خوندنش رو تموم کردم...
بعد از خوندن این کتاب، به این فکر میکنی که شاید خوب و بد مطلقی وجود نداشته باشه؛ آدمهایی که امروز هیولا به نظر میرسن، لزوماً از ابتدا هیولا نبودن و شاید خودشون قربانی داستان شخص دیگهای شده باشن.
این کتاب در جستوجوی پیدا کردن قاتل نیست؛ سؤال اصلی اینه که دلیل اینهمه بیرحمی و خشونت در نحوه به قتل رسوندن قربانیها چیه؟ بین قربانیها چه ارتباطی وجود داره؟ و آیا مقتولها واقعاً قربانی بودن یا خودشون هم در این ماجرا بیتقصیر نبودن؟
اما سؤالی که بعد از تموم شدن کتاب ذهنت رو درگیر میکنه، اینه: مقصر اصلی کیه؟
همهی این اتفاقها از کجا شروع شدن؟ ریشهی این ماجرا کجاست؟ آیا مقصر اصلی قاتلیه که قربانیها رو به فجیعترین شکل ممکن به قتل میرسونه، یا کسانی که در کودکی بهش آسیبهای جبرانناپذیری زدن و زمینهی تبدیل شدنش به چنین هیولایی رو فراهم کردن؟
در نهایت، مقصر اصلی کیه؟ و ریشهی این همه اتفاق رو باید کجا جستوجو کرد؟
...
«مگه زندگی چیزی جز زنجیرهای از همین لحظات کوتاه بود؟»
«والندر با خودش فکر کرد که مرگ، هر زمانی که از راه برسه، همهچیز رو ویران میکنه. همیشه هم بیموقع میاد و با اومدنش، کاری نیمهتمام میمونه.»
«والندر معتقد بود نیت خوبی که جامهی عقل و منطق به خودش نپوشه، بیشتر از عملی که بر نیت پلید استوار باشه، مصیبت به بار میآره.»
«والندر احساس میکرد که مشغول خوندن داستان هولناکیه که ترجیح میده هرگز باهاش درگیر نمیشد.»
«او بیرحمانه، سنگینترین مجازات رو برای مردانی که جرم و جنایتشون بیجواب مونده بود، در نظر گرفته بود.»
از کتاب «پنجمین زن» نوشتهی هنینگ مانکل
پ.ن: والندر: کارآگاه پرونده
۱۴۰۵/۰۸/۲۴ | ۱۵:۳۵

پ.ن: والندر؛ کارآگاه پرونده.