ذات هنر خلّاقیت است. آفرینش است. زیبا ترین هنر ها در دل گرفتاریها زاده میشوند. چون در آن لحظات، حس تولید کردن به آدم آرامش میدهد. همینکه در دل سختی ها حس میکنی چشمت باز است و میتوانی چیزهایی را فهم کنی که شاید در شرایط عادّی نمیتوانستی. چیزهایی را درک میکنی که شاید دیگران نمیتوانند. اصلاً اینکه میگویند شکست عامل رشد است همین است که تو یک قدم جلوتر میروی، حتی بهمین اندازه که میفهمی، راه گذشته ات به موفقیت نمی انجامد، و باید راه خود را عوض کنی.
هنر یعنی، خلق راه جدید. دیدن از زاویه ای که دیگران نمیبینند.
بسیاری از بزرگترین هنرمندان، اولین جرقّه های شکوفاییشان، زمانی بوده که در دل سختیها بوده اند.
اگر حس میکنی در اوج سختی و مشکل هستی، آفرینش را شروع کن، حتی اگر در حد یک گام کوچک، برای ذهن خودت باشد.
ذات هنر آرامش بخشی است. حتی اگر سخت ترین کارها و مسئولیتها را داری، آنرا با هنر، زیبا کن تا به آرامش و لذت برسی.