ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۴ دقیقه·۶ ماه پیش

چه شد که نگار ؛ "همدم " شد💖 قسمت دوم

درودی بیکران و با عشق به یاران پویای ویرگول 🌷🥰

من آدمی نیستم که " ظاهر " اولویت اولم باشه .

در ظاهر آدمها ، روایت و داستان ، فیلم ، کتاب ... هرچه که باشد اولویت اول " معنا و حس " ست .

در آدمها : چشمها و نوع نگاه ، لحن گفتگو و القای حس درونی ، انرژی ذهنی پیرامون و ...

در فیلم : دیالوگها و زبان بدن بازیگر ، پیام‌های پنهان داستان ( چه فیلم چه کتاب )

اما اعتراف میکنم که " لحظه ی " ابتدایی چشم در چشم شدن با نگار؛

او همه را به چالش کشید و پیروز میدان " یک لحظه " شد.

بعدها که به‌ این عشق دلپذیر و دلنشین 🥰 فکر کردم ، تازه به جنبه های منطقی و حسی و آنچه برایم ارزشمنده ، رسیدم :

  • هیچوقت فکر نمیکردم بعد از عشق اول و آسیب جدایی ، دوباره عاشق شوم !

  • آن " لحظه " دلخواسته و رویای من ، با برنامه ریزی قبلی نبود .

  • دقیق یادم هست که هیچ فکر و منطق و واکنش همطراز یا پیش بینی و سرانجام یا دلیلی ، به ذهنم نرسید .همه چیز در " یک لحظه " اتفاق افتاد .

یک " آن " شد این عاشق شدن ، دنیا همان " یک لحظه" بود

" آندم " که چشمانت مرا ، از عمق چشمانم ربود

هنوز که هنوزه ، باور و چشیدن طعم حس واقعی این واژه ها ، با اشک شوق و همزمان اشک دلتنگی ، برایم زنده و ملموسه.

کنج آشپزخونه ،کنار منقل گازی و نگار 🥰 دلنشین ترین جای خونه بود ! از یکطرف یخچال و کابینت و طرف دیگر کابینت سینک و اجاق گاز ، شاید کمتر از ۸۰ سانت جا داشت ! من به یخچال تکیه میدادم ، پاها ، خم و زیر کابینت 😳 نگار هم تکیه به اجاق گاز ، و پاها خم زیر گلو یا دهن من ! 🥰

فقط بال و ران فیله شده برای جوجه کباب دوست داشت که در چنین وضعیتی روی منقل زمینی برایش درست میکردم .

وقتی بعداز ۱۶ سال پیدایش کردم ، طی گفتگوها پرسیدم : یادته کجا و چطوری برات جوجه کباب درست میکردم ؟ چرا ما اونجا به اون شکل فجیع ! می نشستیم ؟ مگه میزصندلی و میز اوپن نبود ؟ باهم خندیدیم و هیچ پاسخی نداشتیم 💞

یادمه روزی ،( بیخود و بیجهت ) دلخور بودم ، گفتم : آخه من از دست تو چه کنم !؟ ...... ساده ، کوتاه ولی بشدت تاثیر گذار با لبخند گفت : تحملم کن !!! در" لحظه" بی اختیار خندیدم ، بغلش کردم و پیشانی اش را بوسیدم و گفتم : معذرت میخوام.

به همین سادگی 😁 به همین خوشمزگی 🥰

گاهی بساط عیش ، خودبخود جور می‌شود

گاهی بساط ، تهیه بدستور می‌شود

گه با دو صد مقدمه ، همه ناجور می‌شود

گاهی بدون مقدمه ، همه چیز جور می‌شود...

شبی ، باهم که امیرارسلان را بخانه ی مادرش رساندم ، ناگهان امیرگفت : بابا عقب‌تر وایسا ! نمیخوام جلوی دوربین آیفون باشیم !!! پرسیدم چرا ؟ با صدای آهسته و نگران گفت : میترسم فرهاد ( شوهر مادرش ) ببینه دعواتون بشه !!! منو نگار بهت زده هاج و واج بهم نگاه کردیم . باخنده گفتم : نه پسرم نگران نباش مگه اینجا جنگله و ما حیوون ، که از قلمرو دفاع کنیم ؟ و ناخودآگاه گفتم : من درستش میکنم !

و این ، آغاز چالشی سخت و طاقت فرسا شد...

روزها و شبهای زیادی ، منو نگار در اینمورد همفکری و مشورت کردیم و با تایید و همراهی او ، قرارشد رو در رو با فرهاد گفتگو کنم . تلفنی ، نگار با انسیه دوست شده بود ، پس سه تایی این موضوع را از جنبه های مختلف بررسی کردیم و فهمیدیم که باید اوضاع آرامش بخشی برای امیر درست کنیم .

قدم اول تماس تلفنی من با فرهاد بود . طی چند بار گفتگو و با هماهنگی انسیه و نگار شبی برای شام ، بخانه دعوتشان کردم .حتی ، تصور لحظات اول این ، دیدار ساده نبود !!!

منو نگار میزبان ، همسر سابقم با شوهرش و آرش پسرش و امیرارسلان ، دور هم !!!؟

در چنین شرایطی : نگار ؛ به تمام معنا ، " همدم " شد .

فضای سرد و بی روح خانه را با هوشیاری و دقت بدست گرفت و هر از گاهی هم بمن می‌چسبند و حتی مرا نامحسوس میبوسید تا به فرهاد بفهماند : پیام دیگه مال منه و آسیب و خطری برات نیست ...از آنطرف انسیه هم خیلی محترمانه و با حد و مرز و زبان بدن و القای حس متقابل به فرهاد و من می‌فهماند که همه چیز تحت کنترله .

تایید و همراهی انسیه در پذیرش منو نگار ( به دور از حسادت سطحی متداول ) و ایجاد اطمینان خاطر برای فرهاد با حضور و نقش پررنگ نگار ، باعث شد این ارتباط و همنشینی برای چند سال ادامه پیدا کند و امیرارسلان در فضای امن و آرامش بخش ، دوران نوجوانی و بلوغ را به بهترین شکل ، بگذراند .

و گرچه ، برای هر چهار نفر ما و حتی بچه ها ، چالش سختی بود ، اما به بهانه ی امیرارسلان و " همدمی " نگار ، توانستیم سازوکار دوستی و مهرورزی و آرامش بعد از طلاق را تجربه کنیم.

خلاصه که : نگار ؛ همدم شد ..‌.💞🥰

عید امسال ، به فرهاد و انسیه زنگ زدم و عید مبارکی داشتیم .

گرچه غمگین و دلتنگم که " همدم " را ندارم ...اما حضورش در جان و دلم همیشگی ست . همین

زبان بدننگار
۲۵
۱۳
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید