
زیبایی...
ما گاهی آنقدر به دنبال چیزهای بزرگ و دور میگردیم که زیباییهای سادهی کنارمان را فراموش میکنیم.
زیبایی فقط در یک منظرهی شگفتانگیز، یک چهرهی زیبا یا یک اتفاق خاص نیست.
گاهی در یک درخت است که بیهیاهو رشد میکند، در یک گل که بدون انتظار شکوفه میدهد، در صدای بارانی که آرام روی پنجره مینشیند، در موج دریا ؛ که هر روز میآید و میرود اما از تکرار خودش خسته نمیشود.
اما شاید زیباترین بخش زندگی، زیباییهایی باشد که درون خودمان پنهان کردهایم.
مهربانیهایی که کسی ندید...
صبری که در روزهای سخت داشتیم...
بخششهایی که بیآنکه کسی بداند انجام دادیم...
و امیدی که با وجود خستگیها هنوز در گوشهای از قلبمان زنده است.
گاهی لازم نیست جهان را تغییر دهیم تا زیبایی را ببینیم؛
کافی است زاویهی نگاهمان را کمی تغییر دهیم.
شاید هر روز از کنار هزاران زیبایی عبور میکنیم؛
در حالی که منتظریم زیبایی جایی دورتر اتفاق بیفتد.
بیایید کمی آرامتر نگاه کنیم...
به آسمان، به طبیعت، به آدمها و حتی به خودمان.
شاید زیباترین منظرهای که باید کشف کنیم، نه در بیرون؛
بلکه در همان جایی باشد که همیشه همراه ماست...
درون خودمان.🌷🥰
پ.ن ۱ لطفا 🙏زیباییهای درونی خودتان را در کامنت بنویسید.
پ.ن ۲ مورد به مورد خوبه ۱،۲،۳....انگشتان مبارک آزرده نشن.
پ.ن ۳ بحالت خودخواه و مقتدری ، که این منم ! قدر بدونین.
پ.ن ۴ ذره بین و چراغ قوه همراهتون باشه ! صرفا برای دقت.
پ.ن ۵ زیباییهای پیرامون ، خارج از درون ...هم ایضا"
چشم براه زیبایی های شما هستم .