
درود و سلامتی و آرامش به یاران جان 🌷🥰
ظاهرا واژه و فعل آویزون شدن ، نه تنها مصداق بارزِ رفتار این روزهای منست ، بلکه حالتی ست بس دلنشین که وقتی تنبلی و فقدانِ مواد اولیه ی آشپزی دست بدست هم میدهند و من مشرف به خونه باغِ والده بانو میشوم 👍🥰
امروز مراسم پرفیض آبگوشت خوران بود ...با سنگک کنجدی
که اولش دلنشین و آخرش باد نشین شد .
پس از آن و طبیعتا خوابی واجب و رعایت فاصله ی ایمن جهت هرگونه آلودگی صوتی واجب تر ...
مصیبت وارده یا همون هانی ! گربه ی پرشین که در بدو ورود به اینجا، سه روز مفقود الاثر بود و جملگی پریشان احوال بودیم...جهت گردش به محوطه تشریف بردند که از همان ابتدا در حالت حفاظت از قلمرو به گربه بچه ای سرگردان حمله ور شد و او را فراری داد ، سپس در بین علفهای سرسبز مشغول چریدن .

طی گردشی مفرح به محوطه مرغ ها و خروس خان رفتم که در حالت پادشاهی با ۴ مرغ ، لذت زندگی را بجان نوش میکند.
خروس دیگری نیست پس دعوا و سروصدا مثل حیاط صاحبخانه( س) نمی شنوم ...قوقولی قوقولی هم اندکی تا قسمتی کم توان ...طفلک با این حرمسرا توانی ندارد .

هنگام غروب گردش در ساحل و بستنی با شیر محلی در دست
و تماشای غروبی دل انگیز بسیار مقبول شد ...
شب هنگام که گرسنگی بر ما چیره شد ...
مرغ بچرخه هم چاره شد...از اوونا که میچرخه ، دلِ آدم هم میچرخه ، از اووونا ...
این از اووونا ، پارسال این موقع در این دهستان نبوود ، امسال این موقع در دهستان پدیدار و آماده به بخور بخور ...
با سس سیر محلی و تند فلفلی ...میسوزی ولی دوس داری بازم میسوزی ولی بازم دوس داری ...
میگماااا ...بیاین اینجا سختی بکشیمم...استرس بگیریمم .
بخدا قدمِتون روی سبزه های حیاط که بزرگ شدن زیاد شدن خوشگل شدن ...🥰
همیشه دوستدار شما 🌷🥰 من 🙏😁