
درود دوستان 🌷🥰
دیروز والده بانو فرمود :
من فردا هیچ کاری ندارم !
یه جایی بریم !
حوصله م سررفته ،
وااای وااای ...گرمه !
و همه ی اینا احتمالا بمن مربوطه 🙄😳🤔
گفت یه رستورانی هست در واجارگاه که محیط خیلی زیبایی داره ، غذاش عالی ...من گشنمه !
تا حالا دو سه بار رفتم و یه بارهم دایی ت فرستادم ، به به ...
در نزدیکی کلاچای ، بسمت جنگل پیچیدیمم :
به واجارگاه خوش آمدید ...
- خب ؟ کجا برم ؟
- من نمیدونم ! اینجا چرا اینقدر عوض شده !؟
- هاااا !؟ خب یعنی چی ؟
- اوندفه پیچیدیم یه جاده جنگلی بود سربالایی ، بعدش اینووری رفتیم ...اوونجا بود .
یعنی از این واضح تر نمیشد مختصات جغرافیایی یک محل رو مشخص کرد !!!
هیچی ، دست بدامن گوگل مپ شدم که چهار جادهء جنگلی نشون داد و چندتا رستوران .
پرسیدم اسم رستوران چیه ؟
- خاله لیلا ...نه ! عمه لیلا ...نمیدونم یادم نیست !
اولین جاده :
- آره همینه ، سربالایی پر درخت جنگلی !
- خوبه
- نه نه اینجوری نبوود ! جاده ش صاف بود .
- خب برمیگردم
دومین جاده :
- آره این درسته ، جاده ش بهتره ، چقدر درخت ، خیلی قشنگه هاااا ...
- بله ، چقدر باید برم ؟
- من چه بدونم !؟ حالا برو میگم بهت
- باشه
- واایسااا...دور بزن اینجا نیس !
سومین و چهارمین جاده هم ، مکالمات تکراری !
از رهگذر و مغازه دار پرسیدم که نمیدونستن .
هیچی دیگه ! از واجارگاه خارج شدیم . خوش آمدید !!!
در جاده اصلی ؛ رفتیم یه اکبر جوجه ایی !
تا برسیم خونه با ۴ ساعت رانندگی و ۱۴۰ کیلومتر مسافت ، در گرما، کاملا لِه و داغون شدیم .
غروب اسمس زده :
اسم رستوران " خاور خانمه " توی سروِ لات ...!
یعنی در لحظه ! چند شکست و فروپاشی روانی تجربه کردم !

متوجه شدین چقدر خوش گذشت !؟
شام هم نداشتم... یکعدد سیب زمینی پخته ، نصفشو خوردم و کلا از بین رفتم ،،،

اما سر خط خبرها :
انگور خانومه دراز کش، علیرغم فارغ شدن زودهنگام، هم برگهای تازه در آورده هم قوره های تازه ...
آلو خانومه ریز بچه، کلا در حالت افسردگی از غم بچه ها برگاش یا زرد شد یا ریخت .
کاکتوساااا هی بگ جدید میدن ، میگن ما نسترن یم .
انار خانومه باردار سرحال و مراقب بچه ها .
زنبور کاغذی ها سرگرم و خوشحال ، ملکه رو بغل کردن .
نارنج و پرتقال فراوون، سبز و سفت ، منتظر رسیدن
شالیزارها مشغول درو برنج ، که امسال خیلی گروونه...
دریا خانوم، امروز آرووم ...منتظره منه ✅
خدا حافظ تان باشد 🌷🥰
