
وقایع اتفاقیه: منو سه طفلِ خُردسال ، فارغ از هر ملال
درود و سلام و هر چی بهترینه به شما 🌷🥰
بله همانگونه که انتظار میرفت میهمانان والده ...
نه ! واایسااا...انتظار چارشنبه بوود ، اینا سه شنبه اوومدن چررااا !؟
بعدششمم والده گفت : حالا ایناااا تااااا بلند بشنننن خودشوونو تکووون بِدَن... بعدازظهر میرسن. ( همینجوری کششدااار گفت )
اما اینااا آنچنان خودشوونو تکون تکون دادن که ساعت ۱۱ بوقت محلی اینجا بوودن !!!
عصر که به خونه باغ رفتم با دو طفلِ خُردسال و معصوم و نازک و نحیف و نوپا !!! روبرو شدم .
و اینطوری معرفی شدیم :
آآآخی پیام ! چه بزرگ شدی 👀 من تورو توی قنداق یادمه ...منو نمیشناسی ولی من تا یکسالگی خیلی میدیدمت !
( 😳هاااا ...چی میگه !؟ )
منو مامانت بیشتر از شصت ساله دوستیم .
- بله خوشوقتم ، ممنونم ...چی بگمم خب !؟ قنداقِ منو یادشه...و گمونم همون حسو الان بمن داره ...
هیچی دیگه ، منو این سه تا طفل نوپا ، رفتیم ساحل غروب تماشا کنیم بستنی بخوریم .
والده بانو خوشحال؛
نو که اومد به بازار ...پیام برو بابا !
دوتا ۷۶ ساله یکی ۸۰ ساله از مدرسه ابتدایی با هم بوودن تا الان و احتمالا بعد از منو الان هم ؛ باهمن !
اوون آآآقااهه که صندلی میاوورد والده بشینه ، دید سه تا شدن ، نیاوورد ! اشاره کرد خودت ببر !
یه جورایی یاد دالتونها افتادم !
یکی از من بلندتر ، والده کمی کوتاه تر ، اوون یکی هم ، بیشتر کوتاه تر ...
و چقدر باهم حرف داشتن !
نه از دریا و بستنی و غروب ...از تمام این شصت سااااال . یه در میون هم، از قُنداقِ من...
پس ، شام بیخیال شدم ...فراااااار 🤠
شاید بعضی بروبچه ها نمیدونن قُنداق چیه !؟
آآآقاجااان ؛ ساندویچ چه شکلیه ؟
منو همونجووری میپیچیدن !!! دستها بغل ، پاها جفت ...با فشار و یه بندِ پارچه ای دوور پییچ !
عکسای خودمو دیدم که میگم ...
چارشنبه صبحِ علی الطلوع یعنی ۱۰:۴۰ حرکت بسوی جنگل سیاهکل که اینقدر حرف زدن و خودمم حرف زدم که دوبار بجای اینووری، اوونوری رفتم ، هی دور زدم !
طبق معمول والده گفت چای قهوه سَرِمون درد نگیره !
ایستگاه قهوه ، یه تابلو زده بوود اِنقَد...چِقَد ؟
خب اِنقَد ! متر نزدم که چندقد ! یه سماور گُنده ی طلایی دمِ در که یعنی چای دااریمم .
چون به نیت چای و قهوه رفتیم توو ، چارتا آب طالبی گرفتن ! قُربَتن الی اله...
خیلی باحالن ، کاملا آدمو غافلگیر میکنن !
نمیدونم چررااا این ایستگاه قهوه ، آبمیوه داشت!
رسیدیم به اوون ماهی پرورش میده ، میخوریم ، میخریم ، میبریم ...
والده گفت همینه همینه همینجاااس هووووی...
رد شدیمم که !
گفتم بریم آبشار ببینیم برمیگردم.
گفت آآاخه دستشویی...
هیچی، پشت یه سنگه گُنده ، از طبیعت لذت برد !
آبشار هم شده بوود جویبار !
یعنی اگه یه شلنگِ حیاط باز کنی بیشتر آب میاد.
خب ! ببخشیداااا ...
هفتم مرداده چیکار کنه بیچاره ؟ از کجا آب بیاره!؟

اوومدیم رستوران که این سه تا به شیش جهت مختلف پخش شدن ، هر کی دو جا رفت !
یکی رفت دنبال مرغ و اردکا ،یکی دستشویی ، یکی از توو ماشین نون آوورد بده به بوقلمون ...

آآآقاجااان! اوومدیم ناهار بخوریماااا ...
چار تا مو سفید ، ده مدل سفارش دادن !
والده با تحکم و قلدریه خاصی فرمود : اوومدیم ماهی بخوریمم ، چی میگیین شماها !؟
آخرش اون کوچیکه با لجبازی جوجه خواست.به والده گفت : بتوچه!؟ من ماهی نمیخواااام...
پاشوو کوبید زمین ، یه جوجه جیغ زد ! بیچاره اوون زیر داشت یه چیزی میخورد!
بعدش ماهی که آوردن ، اول همه اوون برداشت : ببینم حالا چه مزه اییه...نه ! خوب درست کرده...

برگشتنی همزمان میخواستن چند مدل غذا درست کنن :
بادمجون بگیر یککک میرزاقاسمی درست کنم .
گوشت گوسفندی بگیر آبگوشت بپزم .
من خورش قیمه پختم چی میگییین !؟
نه ...اصلا من کباب میخوام !
ولش کن ، گردن بگیریم باقالی پلو ...
نون بگیر ...
چای میخوام ،
بریم خونه زودتر؛ حالا یه املتی میخوریمم !
دستشوووویی !!!
همه رو گرفتم ...دمِ در که پیاده شدن ...
من فرااااار ...
اول یه دوش ، آرامش ، تمَدُد اعصاب ...سکوت در تنهایی ؛ تااااا شب ...
شما هم خسته شدین ، میدونم ...
منزلِ خودتونه بفرمایید استراحت کنین.
خدافِس...فِس فِسس 🌷🥰
