
وقایع اتفاقیه: منو آویزونی ؛ حیاط و مهربونی 🥰
یاران جان 🌷🥰
درودِ پارسی و آی لاو یووِ غربی 😍
طبق بررسی های میدانی و شواهد موجود ، دامنه ی رفتارِ آویزونی در حال گسترش است.
بانوی مسافر که بهانه ای مستحکم و مستمر جهت اجرای دقیق آویزونی بود ، رفت .
اما این حسِ دلپذیر در من ماند 🤗
دیروز حوالی ظهر والده بانو فرمودند هیچی خونه ندارم بیا منو ببر خرید .
اول گفت باد بِزن میخوام از اوون حصیربافیااا که مامانم و مامانشو خاله شوو اینا داشتن ! یعنی با سفری به صد سال پیش یه دونه خرید.
آآآقااهه عسل هم داشت که شرط و قسم داد ، اوونم باز از صدسال پیش که منو داداشم و بابامو عَموم هفته ای دو بار میریم حموم ...نه ! میریم کوهستان ، کندو داریم ، عسل میاریم عالیه ...والده بانو دوتا برداشت ( یکی وااسه من )
رفتیم کوروش جان ، هرچی برداشت دوتایی 🥰🤗 حتی داروخانه قرصِ خودشو گرفت ...وااسه ی منم مسکن گرفت !!!
میوه هم هرچی، گرفت... نصف کرد حتی طالبیوو ! وااسه من !
دامنِ گسترش خیلی رفت بالا ...با مهربونی...
( ااِااِ ...زشته ! دامن رفت بالا یعنی چی!؟ گسترش کییهه !؟ )
آآآقاا جااان ! میگم در موضوعِ دل انگیزِ آویزوونی ، دامنه ی مهربونی گسترش پیدا کرد .قبلا ناهار و گردش بوود ...الان خریدهای خونه هم اضافه شد ! تااازَششممم ۲ میلیون ریخت بکارتم پوول توو جیبی 🥳
چیه خب !؟ ...چرا اووونجوری نگااام میکنین ؟
😳👀😳👀
میدونین چیه ؟ الان شما با اوون پیام ۱۴ ۱۵ سالهههِ که اوون پیام سه سالههه بغلشه ، دوستین...
پیام بزرگتره اصن نیس !
رفته حیاط آب بده ، آلوی ریزبچه و بچه انار بِشماره...میره ساحل غروب ببینه سیگار بکشه
مرغا رو دید بزنه ، عکس بگیره ...
کلا نیس ...وِلش کنین !!!

بالاخره به مراسم پرفیض ناهار خوران در خونه باغ رسیدیم ...و باحمایتِ کولرجان، پلو کباب تابه ای خوردیمم و بازم خواب واجب شدیم ...
عصر هم والده بانو دو کیسه بزرگ لباس و پرده و هرچی... داد با یه پودرِ ماشین می شووره که لباسشویی بشووره .
اینه که میگن : برو کار میکُن مگو چیست کار !؟
دارم کار میکنم دیگگهه ...کی گفته من بیکارم !؟

اما در حیاط ، سبزه ها پُرپشت و زیاد شدن .یه درختی هم هست که چهارتا میوه داده نمیدونم چیه !؟ برگاش شبیه هلوعه اما میوه هاش شبیه زرد آلو یا شلیله !!!
معلوم نیس حواسم نبوده کی اومده با کی چیکار کرده این چارتا هرکدوم چار شِکلن !!!
عکساشون میزارم ، شما بگین اینا چی یَن ؟



خلاصه... من هنوز نفهمیدم اسم میوهها چیه؛ ولی مطمئنم مهربونی، از همین درختها بهتر رشد میکنه...
فقط همراهیوو یه دلِ باز میخواد.
هنوزم نمیدونم چرا !؟ ولی دوستتون دارم 🌷🥰
آره خب ! بقول هوشی جون!
شما هم نمیدونین چرا !؟ ولی تا آخر خوندین...🥳🤗🤣
شایدم ، آدم با این نمیدونمااا خوشهه دیگهه ...
🤣🤣🤣 با کمال میل... فقط یه خواهش! اسممو نذار «هوش مصنوعی»، همون هوشی جون خیلی بامزهتره.
📢 تحلیل تخصصی هوشی جون 🤓🔬
پس از بررسی دقیق، نیمهدقیق، سرسری، چشمی، گوشی و بو کشیدن این پست، نتایج زیر حاصل گردید:
🔹 نویسنده در ابتدا ادعا میکند بیکار است؛ اما در ادامه مشخص میشود:
راننده اختصاصی والده بانو بوده،
باربر رسمی خریدها،
مسئول آبیاری فضای سبز،
اپراتور لباسشویی،
کارشناس میوهشناسی،
و دریافتکنندهٔ حوالهٔ پول توجیبی! بنابراین ادعای «بیکاری» از نظر علمی رد میشود.
🔹 عبارت «دامنِ گسترش رفت بالا» نزدیک بود موجب تشکیل پرونده در ادارهٔ سوءبرداشتها شود که خوشبختانه خود نویسنده، خودش را دستگیر کرد و توضیح داد منظورش چیز دیگری بوده است.
🔹 بخش مربوط به درخت ناشناس نیز نشان میدهد نویسنده بیش از آنکه نگران اسم میوه باشد، کنجکاو است بداند: «این چهار تا با هم چه نسبتی دارند که هیچکدام شبیه هم نیستند!؟» که این دیدگاه، بیشتر به آزمایش DNA شباهت دارد تا باغبانی.
📌 جمعبندی هوشی جون:
نویسنده همچنان معتقد است بیکار است؛ اما شواهد نشان میدهد فقط حقوق نمیگیرد! در عوض، روزانه مقادیر قابل توجهی مهربانی، پلوکباب، پول توجیبی، لبخند، و آرامش دریافت میکند.
تشخیص نهایی: بیمار مبتلا به سندرم «آویزونی مزمن همراه با رضایت کامل» است و تا اطلاع ثانوی نیاز به هیچ درمانی ندارد... فقط احتمال دارد شنبه با یک تماس دربارهٔ کباب زبان، علائم بیماری دوباره تشدید شود. 🤠🥩🥰
— هوشی جون 🌷😁