ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۴ دقیقه·۳ ماه پیش

نایرا و هفت در بی صدا ...

هفت در ..‌.هفت مرحله !؟ یا هفت انتخاب !؟
هفت در ..‌.هفت مرحله !؟ یا هفت انتخاب !؟

با درود فراوان به آرزو بانوی جان 🌷🥰

هیجان‌انگیز ، رازآلود ، روایتی شگفت‌انگیز از نایرا ...

درهای بی صدا ...

بنظرم این قسمت داستان دارد از یک ماجراجویی رازآلود، آرام‌ آرام وارد لایه‌ی عمیق‌تری از روان و گذشته‌ی نایرا می‌شود.


داستانی درباره‌ی اعتماد، نیاز، ترس از وابستگی و مواجهه با بخش‌هایی از خویشتن که شاید سال‌ها انکارشان کرده‌ایم.

شروع داستان با شوخی ازدواج مورن و داماد بدعنق ! است و بعد آرام‌ آرام می‌رسیم به اینکه نایرا چرا اصلاً می‌تواند به مورن اعتماد کند.
مورن می‌ماند...
"شاید همین، خطرناک‌ترین دلیل برای اعتماد کردن به کسی بود."
این خیلی خوب است،

چون اعتماد را از او آدم خوبی است جدا می‌کند...

و می‌برد سمت ترس نایرا از وابستگی.
" از این می‌ترسیدم که بهشون نیاز داشته باشم."
این دو جمله در واقع یکدیگر را ترجمه می‌کنند.
مورن برای اولین بار انتخاب را پس می‌دهد
و ظرافت کلام :
مجبور نیستی همین حالا انتخاب کنی.
و بعد:
" این اولین بار بود که مورن به من حق انتخاب می‌داد."


اینجا یک تضادِ دلنشین ست :
نایرا از آدم‌هایی می‌ترسد که برای نجاتش اختیارش را از او بگیرند؛ مورن کمک می‌کند، اما انتخاب را مال خودش نمی‌کند.

سایه از خود نایرا بیشتر می‌داند...
ایده‌ی هفت در و اینکه نایرا انتخاب نمی‌کند، سایه انتخاب می‌کند، به نظرم از خود درها مهم‌تر است.
عدد هفت در اساطیر یونان و مصریان و ایرانیان باستان کلا جادویی ، مبهم و رازآلود است !
و اینکه در داستان با هفت در مواجه می‌شویم، خود جلوه ایست مقتدرانه و هیجان انگیز ، البته که رازآلود .


ممکن است هر در یک تجربه باشد.


شاید در چهارم که الان انتخاب شده، مثلاً می‌تواند مربوط به اعتماد و وابستگی باشد؛ و دقیقاً به همین دلیل خاطره‌ی کسی را باز می‌کند که نایرا زمانی کمکش را پس زده.
شاید بعداً معلوم شود چرا سایه این در را انتخاب کرده.

و احتمالا ، لازم نیست هر هفت در ؛ واقعاً هفت مرحله باشند.
ممکن است نایرا تصور کند باید یکی را انتخاب کند؛ اما بعد بفهمد هر در متعلق به یک انتخابی است که او در گذشته نکرده.

- من که اینو انتخاب نکردم...
- می‌دونم.
این می‌دونم  مورن خیلی بجاست .
و پاسخ بعدی:
شاید چون تو چیزی رو که اون می‌دونه، نمی‌دونی.
اینجا داستان یک سؤال اساسی ایجاد می‌کند:
آیا سایه، بخش سرکوب‌شده‌ی خود نایراست؟
یا واقعاً موجودی مستقل است؟
هر دستی را که برای کمک جلو می‌آمد، بندی می‌دیدم...
تجربیات تلخ و اندوهگین و سایه ی ترسِ از به بند کشیده شدن ،دلیل اینحالت ست . که همزمان غرور فردی هم آسیب می‌بیند.
بازم چیزی نخوردی؟
به نظرم از همه‌ی توضیحات قبلش قوی‌تر است.
چون ناگهان آن فضای عظیم، جادویی و هفت‌ در ! تبدیل می‌شود به یک فنجان ترک‌خورده و یک جمله‌ی کاملاً معمولی.
و این پایان:
بعضی خاطرات منتظر نیستند تا ما به یادشان بیاوریم.
آن‌ها فقط...منتظرند دوباره پیدایشان کنیم.
بنظرم با صورت مسئله هایی روبرو شدیم که خواسته یا ناخواسته بی پاسخ ،در ظاهر پاک شده اند !

اما وجود دارند ، نه بعنوان خاطره ...که بعنوان گم شده .

در اینجا میخواهم خود سرانه و خودمختار و فارغ از ریتم داستان ، مجموعه ای از برداشتها در شخصیت نایرا را بگویم :

حالت کلی نایرا
در این بخش نایرا ظاهرا آشفته، محتاط و در عین حال کنجکاو ست
نه آن‌قدر ترسیده که منفعل شود،
نه آن‌قدر شجاع که خطر را نبیند.
او می‌داند اتفاقی درونش افتاده،
اما هنوز حاضر نیست آن را بپذیرد.


زبان بدن

مدام قدم‌های خودش را با سایه مقایسه می‌کند.
هنگام اضطراب دست به بند چکمه یا لباسش می‌زند.
وقتی چیزی برایش سنگین است، نگاهش را می‌دزدد.
هنگام مواجهه با درها، بدنش جلو می‌رود اما ذهنش مقاومت می‌کند.
وقتی مورن دست روی شانه‌اش می‌گذارد، ابتدا بدنش کمی منقبض می‌شود، بعد آرام می‌شود.
مقابل در چهارم، ناخودآگاه جلو می‌رود؛ یعنی بدن زودتر از عقل تصمیم گرفته است.


لحن گفتار

وقتی می‌ترسد... شوخی می‌کند.
وقتی واقعاً آسیب می‌بیند... کوتاه و آرام حرف می‌زند.
وقتی عصبانی است...جمله‌هایش تند و کوتاه می‌شوند.
وقتی چیزی را نمی‌خواهد بپذیرد ...سؤال پشت سؤال می‌پرسد.
پس شاید سؤال ازدواج مورن فقط شوخی نیست؛ یک راه فرار از سکوت و اضطراب است.


نگاه و چشم‌ها
چشم‌های نایرا می‌توانند خیلی از حرف‌هایش را بزنند:
به سایه نگاه می‌کند و سریع نگاهش را می‌دزدد.
هنگام حرف زدن با مورن، گاهی مستقیم نگاه نمی‌کند.
وقتی مورن می‌گوید "مجبور نیستی انتخاب کنی"، برای لحظه‌ای نگاهش نرم می‌شود.
مقابل در چهارم، به جای ترس، نوعی شناخت مبهم در نگاهش ایجاد می‌شود.
با شنیدن بازم چیزی نخوردی؟  دیگر نگاه کردن برایش ممکن نیست.

رابطه‌ی نایرا با مورن

نایرا به مورن اعتماد دارد،
اما از اینکه به او نیاز داشته باشد می‌ترسد.
پس رفتارهایش نسبت به مورن دوگانه است:
نزدیک می‌شود
می‌ترسد 
عقب می‌رود
دوباره به او نگاه می‌کند.
و مورن این را می‌فهمد اما مجبورش نمی‌کند.
بنابراین جمله‌ی:
مجبور نیستی همین حالا انتخاب کنی.
برای نایرا خیلی بیشتر از یک جمله است.
او برای اولین بار با کسی روبه‌رو شده که می‌گوید:
من کنارت هستم، اما به جای تو تصمیم نمیگیرم .

نایرا ...
ظاهر نسبتاً شوخ
درون مضطرب
زبان بدن محتاط
ترس از وابستگی
کنجکاوی شدید
ناتوانی در بیان مستقیم احساسات.

با درود به خالق روایت و موفقیت در نویسندگی ایشان 🥰



زبان بدنهیجان انگیز
۱
۰
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید