عشق یعنی دو کبوتر ، پرواز
عشق یعنی دو قناری ، آواز
عشق یعنی منو یک دنیا حرف
عشق یعنی تو و یک عالم راز
عشق یعنی دو نگه ، یک برخورد
عالمی حرف ، ولی در ایجاز
عشق یعنی سخن دل گفتن
به اشارت به کنایت به مجاز
عشق یعنی من و صد زاری چشم
مثنوی های پراز سوز و گداز
عشق یعنی تو مرا میرانی
من به صد حوصله می آیم باز
بی تو من کهنگی یک پایان
با تو من تازگی صد آغاز...
درود و عشق فراوان به یاران عاشق پیشه ی ویرگول 💞
من آنقدر خوشبخت بودم ، که توانستم دوبار طعم عشق را بچشم و الان آنقدر خوشبختم که حس و معنای عشق را در هر فرآیند مادی و معنوی ، ببینم و لذت ببرم .
مادر بزرگ ، آخر همه ی تلفن هاش میگفت : کاری نداشتم که ! فقط میخواستم صداتو بشنوم ! ما هم که جوان و جاهل ! چه میدانسنیم : صدا ، با دل آدم چه می‌کند...؟
و کسی گفت :
اگر میشد صدا را دید ! چه گل‌هایی، چه گل‌هایی که از باغ صدای تو ، به آواز چکاوک می‌توان چید ...
و دریافتم که " چکاوک " تنها پرنده ای است که در حین پرواز ، نغمه سرایی عشق می‌کند!
کسانی بدنبال این دنیا و کسانی بدنبال آن دنیا ، پس چگونه حافظ با کلام رسا و قوی ، فراتر می‌رود !؟
فاش میگویم و از گفته ی خود دلشادم
بنده ی عشقم و از هر دو جهان ، آزادم
طائر گلشن قدسم ، چه دهم شرح فراق ؟
که در این دامگه حادثه ، چون افتادم
از خود میپرسم : ؟
حس پرواز و آواز را می‌توان با واژه ها بیان کرد ؟
"دو نگه ، یک برخورد " چی ؟ و عالمی حرف ولی در ایجاز ؟
بیت بیت این شعر برایم حس آشنای قشنگی داره و البته که خوشبختی من با زیستن و تجربه کردن ابیات ، تعریف والا و حس وصف ناپذیری هم داره .
نمیدونم ! گاهی میگفتم و میشنیدم : به عشق در نگاه اول اعتقاد داری ؟ بیشتر جوابها " برو بابا " بود ! اما من با همدم تجربش کردم 💞
دو نگه یک برخورد ...... عالمی حرف ولی در ایجاز
آنشب در زمستان ۸۷ ، بیخود و بی جهت ، جایی دعوت شدم که سالی یه بار هم نمی‌رفتم. مهمانی در منزل پسرخاله ی مادرم !!!
از تمام ۱۲ ۱۳ نفر حاضر فقط صاحبخانه را می‌شناختم !!
ورود پر سر و صدایی داشتم ! من غریبی کردم و ساکت ، ولی آقای پسرخاله با صدای بلند و ظاهرا خوشحال زده اسمم را با ریتم گفت : پیام آمد پیام آمد ... پیامم خوش آمد !؟ چررررااا ؟
خب همه ، نه تنها بسمت منو در ورودی برگشتند بلکه آمدند استقبال !!! چررراا ؟ یه هوییی ، همه . چند نفر به یه نفر ؟؟
سلام سلام من سارام ، پدرامم ، لیلا ، سپیده ، دانیال و ...
همدم ، آخر همه : سلاااااام آآآقا ...باهم که دست دادیم ،
چشم در چشم شدیم و ... عالمی حرف ولی در ایجاز
پیام ، محو و تمام شد ...
من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی ...
یک آن شد این عاشق شدن ، دنیا همان یک لحظه بود
وقتی که چشمانت مرا ، از عمق چشمم می‌ربود
۳ سال ، بی نظیرترین لحظات را باهم گذراندیم . هیچوقت فکر نمیکردم بعد از عشق اولم دوباره عاشق بشم و آنهم در یک نگاه .
بارها بیت آخر را با تمام وجودم حس کردم :
بی تو من ، کهنگی یک پایان با تو من ، تازگی صد آغاز
در آخر باید بگویم که ۲ سال پیش بعد از ۱۶ سال ، پیدایش کردم و با ترانه ی " عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم " آتش آن عشق که شعله ور بود ، افروخته تر شد و اشکهای بی پایان دلتنگی هم ، کمکی نکرد .
ادامه می‌دهم...
