
تو بودی ،،،،من بعدا آمدم . مرا دیدی ! دیدمت ، دستم را به یاری و دوستی فشردی ، راهنمایم شدی ، تشویقم کردی ...
گفتم : مبادا ! مزاحمت باشم ؟ گفتی : نه اختیار دارین !
گفتم درک میکنم اگر وقت و شاید حوصله نداری ،خواهش کردم :
نخواستی ، بگو نتوانستی ، بگو باب میلت نبود ، بگو
موقعیت همراهی و پاسخ نداشتی ، بگو ...
گفتی هستم ، مشکلی نیست !
من پیر و خسته و تنها و وا مانده نبودم ،
فقط خواستم بنویسم تا دیگران بدانند و ببینند : که هستم ، زنده ام .
با اندوه و افسوس فرو ریخته ام ، اما با ایستادن دوباره ،
خود و دیگران را بخشیده ام و الان هستم ........
من زیاد پیغام دادم و دست و پا گیرت شدم ؟ میگفتی ...
من برایت سبک یا سنگین بودم ؟ میگفتی ...
نمی خواستی مخل وقت و حریم ت شوم ؟ میگفتی...
میخواستی برای جوانتر ها ، بیشتر اندیشه و فرصت داشته باشی ؟ میگفتی ...
آنچه گفتم را ندیده گرفتی !؟ باشه ...
رعایت مرا کردی ؟ باشه ...
برایم احترام و ارزش قائل شدی ؟ باشه ...
توجه و احساسم را دیدی ! ولی نخواستی ؟ باشه ...
نتوانستی باشی ؟ باشه ...
با سادگی و شفافیت و صداقت ، همه را گفتم ...
چرا با گفتن شوکی جانسوز ...رفتی !؟
به یکباره و با ضربه ای شدید ، گفتی : بیمارم ، سرطان دارم !!
دارو زیاد میخورم ، اختلال حافظه و دردی شدید دارم .
( این علائم را همه بلدند و میشناسند، در موقع لزوم استفاده میکنند 😁😁 )
شاید مدتی نباشم. بهتر بشم برمیگردم . مشکل تو نیستی ، خودمم ...
و من مثل آیینه ای شکستم ... اشک و بغض وجودم را فرا گرفت ، شوک زده و اندوهگین و نگران شدم.
نه برای خدایی نکرده خدایی نکرده ( زبانم لال ) مرگ ،
که برای درد و رنج و محنت و آسیب روحیت ، اشک ریختم .
خواستم همراهی و همدلی کنم ، راه بسته بود ...
خواستم با پراکنده گویی ، حواست را از بیماری پرت کنم ،
راه بسته بود ...
خواستم فقط باشم و بگویم هستم ، راه بسته بود ...
پس فقط گفتم :
مبارز خوبی هستی ، رمز و پیغام سروش زندگی را بلدی .
از پس این معضل پیچیده با روحیه ی والایت برمی آیی .
باشه ، مدتی نباش، من اینجا منتظرت می مانم ... فقط مرا بیخبر نذار ، ولو با فرستادن یک شکلک خنده ، یعنی خوبم .
دو سه روزی گذشت ... با سکوتی طاقت فرسا .
دلنوشته ای را پسندیدی ...خوشحال شدم فهمیدم بهتری
در دیگری نظر کوتاهی گفتی ... خوشحال شدم فهمیدم بهتری
از دور میبینمت ...نه با چشم سر ، که با چشم دل
آرزو و دعای سلامتی و آرامش ، از من بسویت روانه است .
بجنگ ، با روحیه والایت بتاز بر درد ، تو میتوانی ایمان دارم .
بمان و برگرد ... چشم انتظارت هستم ...
از تراوشات و خیالات یک ذهن مختل !!!
حاصل چند فروپاشی 😍
جدی نگیرید ........... همین 🌷👌🙏