ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۴ دقیقه·۳ ماه پیش

شنگول باشم یا مقبول؟ خوشگل باشم یا مسرور؟

اوون قدیما.... یعنی خیلی قدیما ؛ پیام یه سنگی بود!
یا حداقل خودش این‌جوری فکر می‌کرد.
گُنده، سنگین،بیریخت و غمگین .‌‌..مثلا !  پر ادعا و شاید هم هدف‌دار؛ البته ادعا و هدفو بعدا گفت، چون به نظر خودش حرفی برای گفتن داشت.
یه هوو خیس شد ! سردش هم شد ...
من کجام !؟ اینجا کجاس !؟ منو کی آوورده یا... بُرررده !؟

بعلله .‌‌..وسط رودخونه بود و ظاهراً هیچ‌کس هم برای شنیدن حرفااش وقت نداشت.
گیج می‌زد...شایدم ، مَلنگ و جَفنگ هم می‌زد!
با خودش حرف می‌زد:
یعنی چی فکر می‌کردیم، چی شد؟!
همان موقع آب از زیرش رد شد.
یه کمی تکوون خورد.
بعد یک قلقلک ریز.
خندید.
دوباره آب اوومد و قلقلک داد.
این بار بیشتر خندید.
مدتی همین‌طور گذشت؛ آب می‌رفت و می‌وومد و پیام هم برای خودش خوش بود.
یه دفعه گفت:
خب... ! حالا چی؟ بعدش چی؟ بعدهِ بعدش چی ؟
چیی میگههه ؟ آب هم جواب این سؤالا رو نمی‌دونست.
فقط یک موج کوچک اوومد و زد توی صورتش.
گفت:
آآآها ..خیلی خب... فهمیدم. فعلاً برنامه‌ای نداریم.
هنوز حرفش تمام نشده بود که از بالادست یک مشت آب و چند تا سنگ‌ریزه و سنگ دُرشته  با سرعت اوومدن.‌‌
یکی زد به پهلوش...یکی خورد به کله ، اگه کله ای بود !
تق!
یکی دیگر خورد.
تق! تق!
گفت:
«آقااا!جاان ! چن نفر به یه نفر ؟  یکی‌ یکی بیاین تا ...
ولی رودخونه اهل رعایت نوبت نبود که .‌.
چند دقیقه بعد، یک عده از سنگ‌ریزه‌ها یا دُرشته ها دورش جمع شدن.

-این چرا اینجاست؟

-نمی‌دونم. احتمالاً از بالا افتاده.

-بچه‌ها بیایین هلش بدیم.

-اول ببینیم می‌شکنه یا نه.

یه عده‌ یی هل دادن.
عده‌ یی هم از اوونور اوومدن با سرعت خوردن به یه جایی...

( آآاخ ! نامرد ، اوونجا فووله ...)  رد شدن
یکی هم اصلاً حواسش نبود و مستقیم رفت توی ...یه جای دیگه !
خب یه تق ...دوتا تق تق ...چندتا تق تق ...ههیعی

عجب ! چی شده الان من چیییکااار کنممم !؟
هنوز سر جاش بود.یا فکر کرد سر جاشه ! کدوم جا ؟
مگه صفه نونه ...!؟
ولی یه گوشه‌ش ، یا یه طرفش...نمیدونم! دیگه نبود.

اِاِاِاِ...  کجام ، کجا رفت؟
بره دنبالش !؟  یادش افتاد سنگه هااا ...
پس نرفت.
در همین فکرااا بود که یه هوویی آب اوومد بالا ...
اول یه ذره ...اِنقد ...چِقد ؟ اِنقد دیگه ... چرخید.
بعد بیشتر.
بعد قل خورد ! مزه داد . بازم خورد ...بازم مزه داد
بعد دیگه بی اختیار هی می‌خورد بی اختیار هم می‌ریخت !
هی می‌رفت...هی نمی‌رفت ! اما نه ...می‌رفت، من دیدم ...
یک گوشه‌ش پرید.
بعد یه تیکه از وسطش.
بعد یه تیکه از یه جاش ، از دو جااش ...از همه جاااش !!!
تا کلا منهدم شد ...
یکی بزرگ بود.
یکی متوسط.
یکی کوچک.
یکی باریک و دراز.
انگار بری رستوران با مِنوی باااز ...هرکی هرچی شد ...
یکی هم آن‌قدر عجیب‌ و غریب بود که بخودش شک کرد : این یعنی کجای من بوده !؟
تیکه تیکه هاااا ... همه در گردش تفریح شادمانی
یکی توو گودی عمیق نشست گفت من دیگه هیچ جا نمیام !
آب از روش رد می‌شد ، تکون نمی‌خورد...‌اصلا هیچی نمی‌خورد. سیر بوود !
یکی بین دو تا سنگ گیر کرد.
یکی روی شن‌ها افتاد بیرووون ...بیچاره آفتاب سوخته شد !
یکی رفت زیر یک شاخه.
یکی هم از همه بدتر، گیر کرد یه جایی ...هی موج می‌زد ، دو سانت می‌بردش جلو ...سه سانت میرفت عقب.
چند روز همین‌طور بود....نه ! خیلی روز همینطوری بود .

هی عقب جلو ...بی نوبت ، بی هیچی .
خودش آخر هفته حساب کرد ، دید ااااوووَه ! هفت سانت پیشرفت داشته!

اگه بشه توی این هاگیر واگیر از " خر " استفاده کنم !؟
یه خر تو خر واقعی بوود ، هیجان داشت ، کی به کی بود ...هر کی ، هر جا بوود یا هر کی ...چند جا بوود !
وخیلی عجیب که هیشکی خیلی نگران نبوود . حالا یه کم چرا

اصلاً نمی‌دونستن کجان ...اگه کجا معنی داره !
کجا می‌رن ؟ ...معنی کجا !؟
فقط آب بوود و قل قل و غلت و بشکن بشکنه ...بشکن ...
یه عده ای گفتن : ما نمی‌شکنیم ، داریم  گِرد می‌شیمم چرااا !؟

کم‌کم چندتاشون ...نه بیشتر چندتاشون..‌.اصلا خیلی شوون  آن‌قدر گرد و ریز و سرحال شدن که دیگه هیچ شباهتی به بابای سنگ گنده‌ی اولی نداشتن ...
از مادر جدا ، از پدر سوا بووودن
و یه گروهی شدن :
شنگول‌ها !
نه مقصد نه جلسه نه اساسنامه ...
نه حتی معلوم بود عضو گروه هستن یا نه.
فقط با آب می‌رفتن.
یکی به یه کی  می‌خورد، می‌چرخید و می‌رفت.
دومی به سومی می‌خورد.، می‌رفت زیر آب ، یه کی از روش رد می‌شد..‌.اون می‌گفت: آآآقااهه، هوووی ،، دارم زیرآبی میرمااا ...چچتههه ؟
چند لحظه بعد همه دوباره ظاهر می‌شدند.
اما صدای خنده‌ شون همه جا میوومد ، یا می‌رفت..‌.
دیگه نه شکل داشتن ، نه تیز بودن ، نه بزرگی کوچیکی حالیشوون بود ..‌
گاهی این نمیفهمید اوون کیییههه ، داداشش ، آبجیش ، ولش کن چه فرقی می‌کرد...
فقط بودن و حرکت می‌کردن .

-اما واایسااا ببینم !!! پیام کوو ؟ همون سنگه ، گُنده بود...!؟

-اااای بابا ...مارو باش ، روی دیوار کی یادگاری نوشتیم !؟

آآآقاجااان...تیکه تیکه شد ، قل خورد ، پخش شد ، کوتا بلند شد ، کوچیک شد ...یا بزرگ !؟ نمیدونم ...هست اما نیست !

و... شنگول‌ها فقط می‌رفتن.
قل می‌خوردن ... کیف می‌کردن ..‌.مسرور بودن .‌‌.
مثلا از عنوان هم یه چیزی بگیم ...
مقبول کیلو چنده !؟
خوشگل متری چنده !؟

پ.ن : هیچی نشده ! ...خوبم 🤗😁
        یه زنگ تفریحه...بین دو نیمه 🥰
        البته برق نبود ...ولی گرما بوود .
        منم بوودم ، بعد ...نبوودم .!

        یه پست دارم " قبیله " گرچه اسمش قلیله...
         نوشتنش ثقیله ...
         خوب میشم عایا!!؟؟


طنز
۲
۰
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید