ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۴ دقیقه·۵ ماه پیش

سیاهچاله ای در خاطرات ...

هااااان ! ای یارانِ جان ، من خاطراتم تَه کشید ......

( ااای خدااا ...باز این اووومد !! توو چرراا منفجر نمیشییی ؟ بِتِررکی ...بری زیر خاک با اون خاطراتت بِپووسی ...!؟

بینِ این یارانِ جان ، یکی نیست بگه : پیام ! چقدر وَر میری با خاطرات !؟

چه گیری دادی به گذشته ی داغونِت !؟‌

نکنه ! خاطرات بهت پول میدن ، هی ازشون میگی ؟

میشه مثلا از آب شدنِ یخ های قطبی بگی ؟

یا از آلبالوهای درختِ حیاط ، که صورتی و قرمز و شرابی شدن و منتظرن مربا بشن ؟

یا از گربه ی زیر شیروانی که شبها بزن و برقص داشت و الان چند روزه زاییده !!! چون طعم دار نزده ...! تنباکو رو میگم ...

که سقفِ بالای سرت با صدای ونگ ونگ ! شده شیرخوارگاه ؟

برو بچه های ویرگول ، چه کُنَن از دستِ توووو ...!!!؟

چچرراااا نمییمیرری ...!؟ )

این ؛ گفته های همون روح س که در قصه های طنز ، بعنوان وجدان بیدار ...و البته زیادی بیدار ! ، خدمتتون معرفی شده ...

رووحی جان ! بخدا این آخریشه ...سیاهچاله بود ، ندیدمش !

اینم بگم ، تمومه ..‌.

دیگه از چیزای دیگه میگم ..‌.قول مردونه 👌

( اایشالله جوونت بالا بیاید، بیای پیشِ خودم ، تووی افق مَحووِت کنم ......بگوو )

دوستان ، ببخشید ...سلام و درود مرا بپذیرید 🙏🥰🌷💖

مرا خوانده اید و می‌شناسید...باعثِ افتخار و امتنان 🙏✌

دقیقا میخوام از سیاهچاله ای بگم که در یک بازه ی زمانی ۱۲ ساله ، مرا بلعید و در تاریکیِ مطلق ، ذرات روح و روانم از هم گُسَست ...

در پُست مهاجرت امیر ، به دو یا سه سالِ آن دوران اشاره ای داشتم که بعد از آنرا ، تا ترکِ خانه برای زنده ماندن و دوری از خودکشی ، در خاطرات نگفتم .

شاید خلاصه و اعترافِ آن دوران ، دو کلمه باشد :

سازشِ مُخَرِب ...

که تو خود ، حدیث مُفصل خوان ، از این مُجمَل ...

فرزندِ پسری بدنیا آمد بنام هوراد . که طبیعتا انتظارِ تغییرِ اوضاع و شرایط داشتم ...اما طی نُه ماه ...تا تولد او ...و بعد از آن معضلات پیچیده و سنگینی هم متولد شدند ...!

از بیماری‌های ریز و درشتِ مادر و نوزاد تا عمل اجباری جراحی بچه ی ۲ ساله ، تا مشکلات مالی شدید و انتطارات ناهمگونِ شکلِ زندگی ، تا جابجایی های مکانی ، بیکار شدن‌ها ، ناسازگاریها در عدم درک متقابل ، شروعِ تحصیلِ هوراد ، تصادف منجر به جرح و جراحیِ خودم که متعاقبا یک دوره ی سه ماهه بیکاری و درد و رنج همراه داشت .

اجبار و فشار بیش از حد اطرافیان برای خرید خانه ، تا قرض و بدهی های تلمبار ...که البته به خانه دار شدن انجامید .

در تمام این آشفتگی‌ها و طیِ آن بازه ی زمانی ...پافشاری من نسبت به درست بودنِ انتخابِ ازدواجِ مجدد ، راهی بجز سازش و انعطاف و تغییر پذیری ، ندیدم !

بعدها ، صفتِ مُخَرب به آن سازش ، اضافه شد . چرا که بی هیچ انگیزه و امید به بهبودی ساز و کار زندگی ، فقط ادامه دادم ...

تصور غلطی داشتم که می‌توانم با انعطاف و سازش ، روزهای بهتری بسازم ! ولی هر چه گذشت ، میزان تخریب ، بیش از باورها و پیش بینی یا رویای من بود ...

سه سالِ قبل از ترک این سیاهچاله ، با ماشین در اسنپ کار می‌کردم...از حدود ۵ صبح تا بعد از ۱۰ شب !!! موقع خروج از خانه ، زن و بچه خواب ...و در برگشت ، همانطور ...

ظاهرا یه جورایی از این وضعیتِ ندیدن و هیچ برخوردی نداشتن با آنها ، راضی بودم !

پرداخت اقساط خانه و ماشین ، بماند ...

شهریه ی مدرسه بماند ...

تلاش‌های بی ثمر در حفظِ کیانِ خانواده بماند ...

تحقیر و توهین همراه با تنش‌های مختلف و خارج از کنترل هم ، بماند ...

هوراد ، ۱۰ ساله شد ...و من هر شب را با آرزوی ، صبح بیدار نَشدن ...می‌گذراندم . که نهایتا فکرِ خودکشی ، آسان‌تر از فکرِ زندگی شد ...

ایجاد و انجامِ ، انفجاری مهیب و فورانِ آتشفشانی ، حاصلِ سازشِ مخرب ...

مرا از سیاهچاله ...به بهشتِ زندگیِ کنونی ام ...پرتاب کرد.

با یک ساکِ کوچک لباس و مبلغ ۸۰۰ هزار تومن در کارت !!!

همه چیز را رها کردم ...همه چیز را ...

که " روایتِ تولدی دیگر " از این نقطه شکل گرفت .

اکنون هوراد ۱۳ ساله شده و من بدون هیچ تماسی و هیچ مکالمه ای ، این سه سال را گذراندم ! که این ، خواست و انتخاب یا کوتاهی من نبوده ..‌.مادرش امتناع کرد ...گرچه با او هم ...هیچ ...نبوده .

اگر شما یاران ، صدایی از آنها شنیده اید ...منهم شنیده ام !!!

سرتان را درد آوردم ...پوزش مرا بپذیرید ...🙏

( ااای خدااا ، یعنی باااوَر کنم ، خاطرات تموووم شددد !؟ )

آره روحی جان ، قول دادم دیگه ...‌

گرچه شاید پیش بیاد که جسته گریخته در پُستی ، یه کوووچووولووو بگم ...

( کاااش میتونستم خووودم بُکُشَشمتت🔪 ...جِزِ جیگر گرفته )

باشه بابا ...نمیگم ...

تا درودی دیگر ...بدرود 🙏🌷🥰

خاطراتمشکلات مالی
۲۶
۷
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید