
با درود به یاران جان 🌷🥰
مدتی پیش دوستی ، داستان پسر؛موش کور؛روباه و اسب را بمن معرفی کرد .
تماشای انیمیشن و دیالوگها بسیار آموزنده و باور پذیره .
حال این داستان را با دو داستان معروف و دلنشین ( شازده کوچولو و Soul) مقایسه کردم که امیدوارم بپسندید 🙏🌷
پسر، موشکور، روباه و اسب از آن آثاری است که بیشتر از اینکه قصه تعریف کند، مراقبه است.
انگار داری همراه چهار شخصیت آرام آرام در برف راه میروی و هر چند دقیقه یک جمله میشنوی که تا مدتها در ذهنت میماند.
در مورد مقایسه با شازده کوچولو هم به نظرم نکتهای وجود دارد.
شازده کوچولو بیشتر یک داستان تمثیلی و فلسفی است؛ باید لایههایش را کشف کنی. گاهی هم عمداً ابهام دارد.

اما پسر، موشکور، روباه و اسب مستقیمتر با احساس انسان حرف میزند.
دیالوگهایش سادهاند، اما پشت این سادگی، تجربه و بلوغ عاطفی دیده میشود.
مثلاً این جملهها از آنهایی هستند که آدم دلش میخواهد هر از گاهی دوباره مرور کند :
- مهمترین چیزی که تا حالا یاد گرفتهای چیست؟
- اینکه کمک خواستن، نشانهی ضعف نیست.
یا:
-به نظرت بزرگترین اتلاف وقت چیست؟
-مقایسه کردن خودمان با دیگران.
یا آن جملهای که من خیلی دوست دارم:
گاهی فقط ادامه دادن، شجاعت است.
اما شاید نکتهی عمیقتر اثر همین باشد که برای ادامه دادن، همیشه لازم نیست قوی باشی.
گاهی میترسی.
گاهی گم میشوی.
گاهی نمیدانی قدم بعدی چیست.
گاهی حتی توان راه رفتن نداری و لازم است کسی کنارت باشد.
و اینجا اثر، تعریف ما از شجاعت را آرام آرام تغییر میدهد.
شجاعت همیشه ایستادن در برابر طوفان نیست؛
گاهی پذیرفتن این است که به تنهایی از پسش برنمیآیی.
احساس میکنم این انیمیشن با حال و هوای این روزهایم همفرکانس است.
نه به خاطر ج.ن.گ، نه به خاطر بیکاری، بلکه چون این اثر مدام یادآوری میکند که آدم لازم نیست همیشه جواب همه سؤالهای زندگی را داشته باشد.
فقط کافی است قدم بعدی را بردارد.

و درباره Soul ؛ اگر بخواهم این سه اثر را کنار هم بگذارم:
در Soul میپرسد: چرا زندگی میکنیم ؟
شازده کوچولو میپرسد: چه چیزهایی را در بزرگسالی فراموش کردهایم؟
پسر، موشکور، روباه و اسب میپرسد:
حالا که زندگی سخت شده، چطور مهربان بمانیم؟
به نظرم هر سه ارزشمندند، اما سومی بیش از همه برای روزهایی ساخته شده که آدم خسته است و فقط به یک جملهی آرام احتیاج دارد.
و اگر از من بپرسید ، آن جملهای که عصارهی کل انیمیشن است ؟
شاید همین باشد:
- چه میخواهی وقتی بزرگ شدی، بشوی؟
- مهربان.
به ظاهر جواب یک کودک است، اما هرچه سن آدم بیشتر میشود، میفهمد رسیدن به همین یک کلمه، شاید از هر موفقیت دیگری سختتر باشد.
چون موفق شدن را میتوان با تلاش به دست آورد؛
اما مهربان ماندن، وقتی زندگی با تو مهربان نیست، چیز دیگری است.
و شاید تمام حرف این چهار مسافر کوچک همین باشد:
زندگی همیشه آسان نمیشود؛
اما میشود در سختی، انسان و مهربان ماند.
