
در قسمت اول، با کوزکو آشنا شدیم؛ امپراتوری که عادت داشت همهچیز مطابق میلش پیش برود، ایزما و کرانک که با نقشهها و خرابکاریهایشان ماجرا را به هم ریختند و پاچا، مرد روستاییای که میخواست خانه و زندگی خانوادهاش را حفظ کند.
حالا کوزکو به لاما تبدیل شده و برای بازگشت به قصر به کمک پاچا نیاز دارد؛ همان مردی که پیشتر قصد داشت خانهاش را خراب کند!

این موقعیت به خودی خود خندهدار است. کسی که تا دیروز به دیگران دستور میداد، حالا ناچار است به مردی تکیه کند که نه مقام و قدرتی دارد و نه قرار است صرفاً برای خوشایند امپراتور از خواستههای خودش بگذرد.
پاچا با وجود اختلافی که با کوزکو دارد، او را به حال خودش رها نمیکند. او میداند که بازگرداندن کوزکو به قصر میتواند راهی برای حل مشکل خانهاش باشد. به این ترتیب، دو نفری که در ابتدا تقریباً هیچ نقطهٔ مشترکی ندارند، ناچار میشوند کنار هم سفر کنند.
یکی عادت کرده همهچیز را در اختیار داشته باشد؛ دیگری به زندگیای تعلق دارد که در آن باید برای رسیدن به خواستهها تلاش کرد و گاهی هم به دیگران اعتماد داشت.
در طول مسیر، کوزکو همچنان با زبان تند و رفتارهایش دردسر درست میکند و پاچا باید با او کنار بیاید. طنز ماجرا در این است که امپراتور سابق، با تمام ادعاهایش، حالا برای ادامهٔ راه به کسی وابسته است که تا دیروز حاضر نبود خواستههایش را جدی بگیرد.

چیکا و پاچا؛ عشق در میان زندگی معمولی💖
یکی از بخشهای دوستداشتنی فیلم، خانوادهٔ پاچاست.
در میان آنهمه تعقیب وگریز، اتفاق عجیب و خرابکاری، زندگی این خانواده حال و هوای دیگری دارد. آنها نه در قصر زندگی میکنند و نه گرفتار تشریفات و تجملاتاند. زندگیشان ساده است، اما این سادگی چیزی از زیبایی آن کم نمیکند.
چیکا همسر پاچاست و رابطهٔ آن دو، برخلاف نمایشهای پرزرق و برقی که گاهی از عشق میبینیم، به اثبات مداوم احساسات وابسته نیست.
بعضی عشقها را بیشتر از حرفهای عاشقانه، از شیوهٔ کنار هم بودن دو نفر میتوان شناخت؛ از اینکه چطور با هم حرف میزنند، چگونه با شرایط روبرو میشوند و چه جایگاهی برای یکدیگر در زندگیشان قائلاند.
چیکا صرفاً زنی نیست که در خانه منتظر بازگشت همسرش بماند. او حضور و شخصیت خودش را دارد. پاچا هم مردی نیست که همهچیز را به تنهایی تعیین کند و از دیگران انتظار اطاعت داشته باشد.

رابطهٔ این دو، در دل همان زندگی معمولی شکل گرفته است؛ نه برای نمایش دادن به دیگران، بلکه برای زندگی کردن در کنار یکدیگر.
شاید به همین دلیل، حضورشان در میان آنهمه شلوغی و طنز دلنشین است. فیلم برای نشان دادن تفاوت میان دو دنیا نیازی به سخنرانی ندارد؛ کافی است از قصر کوزکو به خانهٔ پاچا برویم.
یکی برای ساختن اقامتگاه تفریحی خودش حاضر است خانهٔ دیگری را خراب کند؛ دیگری برای حفظ خانه و خانوادهاش تلاش میکند.
این تفاوت را میتوان در رابطهٔ پاچا و چیکا هم دید. آنها لازم نیست زندگی بینقصی داشته باشند تا کنار هم دوستداشتنی باشند. گاهی زیبایی یک رابطه، نه در اتفاقهای بزرگ، بلکه در همین همراهیهای کوچک و روزمره است.
کوزکو کمکم چیزهایی میبیند که قبلاً نمیدید.

کوزکو در ابتدای داستان بیشتر به خواستههای خودش توجه دارد. مسئله این نیست که دیگران اصلاً در دنیای او حضور ندارند؛ مشکل این است که خواستههایشان در مقایسه با خواستههای خودش اهمیت چندانی ندارد.
اما حالا شرایط فرق کرده است. او دیگر نمیتواند بهسادگی فرمان بدهد و انتظار داشته باشد همهچیز مطابق میلش پیش برود. برای ادامهٔ راه به پاچا نیاز دارد؛ همان کسی که تا پیش از این، چندان به خواستههایش اهمیت نمیداد.
البته کوزکو یک شبه متحول نمیشود. همچنان غر میزند، شوخی میکند و گاهی همان رفتارهای خودخواهانهٔ گذشته را نشان میدهد. قرار هم نیست ناگهان به شخصیتی کاملاً متفاوت تبدیل شود.
تغییر او بیشتر از آنکه در حرفهایش دیده شود، در موقعیتهایی دیده میشود که دیگر نمیتواند فقط خودش را در نظر بگیرد.
پاچا هم برای تغییر دادن کوزکو سخنرانی نمیکند. آنها در کنار یکدیگر سفر میکنند، دردسرهای مختلفی را پشت سر میگذارند و هرکدام با دنیایی آشنا میشوند که پیشتر تجربهاش نکرده بودند.
این بخش از داستان برای من جالب است؛ چون قرار نیست کوزکو شوخطبعی و شیطنتش را کنار بگذارد تا بهتر شود. او همچنان همان کوزکوی پر ادعاست، اما حالا فرصتی پیدا کرده تا چیزهایی را ببیند که قبلاً از کنارشان میگذشت.
ایزما و کرانک هنوز دست از سرمان برنمیدارند!

البته قرار نیست در تمام این ماجراها همهچیز به آرامی پیش برود. ایزما و کرانک همچنان هستند تا هر بار که فکر میکنیم اوضاع کمی مرتب شده، دوباره همهچیز را به هم بریزند!
ایزما همچنان در پی اجرای نقشههایش است و کرانک هم با ترکیب عجیب قدرت بدنی، سادگی و حواس پرتیاش، موقعیتهای خندهداری میسازد.

یکی از لذتهای تماشای این انیمیشن همین است که طنز آن به یک شخصیت محدود نمیشود. حتی وقتی داستان به موضوعی جدیتر نزدیک میشود، رفتارهای عجیب شخصیتها و اتفاقات غیرمنتظره اجازه نمیدهند فیلم بیش از اندازه جدی شود.
قرار نیست هر اشتباه نشانهٔ یک مشکل عمیق روانشناختی باشد یا هر رفتار خوب به یک درس اخلاقی تبدیل شود.
گاهی آدمها فقط اشتباه میکنند، نقشهها خراب میشوند و یک لاما تمام برنامههای یک امپراتوری را به هم میریزد!
فیلم به ما اجازه میدهد از ماجرا لذت ببریم، بدون اینکه مجبور باشیم برای هر اتفاق دنبال معنایی پنهان بگردیم. همین بیتکلفی، در کنار شخصیتهای بامزه و موقعیتهای پیشبینیناپذیر، بخش مهمی از جذابیت آن است.
زندگی جدید امپراتور؛ دنیا فقط حول ما نمیچرخد
«زندگی جدید امپراتور» را میتوان بدون جستجوی معنایی عمیق تماشا کرد و از شوخیها، شخصیتهای عجیب و اتفاقات غیرمنتظرهاش لذت برد.
ایزما با نقشههایش، کرانک با اشتباهاتش، کوزکو با غرغرهایش و پاچا با صبوریاش، مجموعهای از موقعیتهای خندهدار میسازند که ریتم فیلم را زنده نگه میدارد.
بااینحال، تفاوت میان زندگی کوزکو و پاچا در پس این خندهها قابلتوجه است. کوزکو در قصرش همهچیز را برای خودش میخواهد؛ پاچا در خانهاش بخشی از یک خانواده است که اعضای آن در کنار هم زندگی میکنند.
کوزکو در پایان قرار نیست آدمی بینقص شود. هنوز همان شخصیت شوخ و پرادعایی است که از ابتدا میشناختیم؛ اما حالا تجربههایی دارد که نگاهش را کمی تغییر دادهاند.
شاید همین کافی باشد. نه قرار است همهٔ آدمها ناگهان متحول شوند و نه لازم است هر داستانی درسی بزرگ برای زندگی داشته باشد.
بالاخره زندگی همیشه قرار نیست جدی باشد؛ گاهی یک اشتباه، یک معجون و یک لاما هم برای به هم ریختن همهچیز کافی است! 😂
