
من نمیدونم شما هم از این کارها میکنید یا نه، ولی من گاهی به ابرها نگاه میکنم و توی شکلشون چیزهایی میبینم. یه وقت اسب یا ماهی میبینم، یه وقت صورت یه آدم، یه وقت پرندهای که بالهاشو باز کرده. گاهی هم یه چیزی میبینم که خودمم نمیدونم چیه! 😂
چند دقیقه بعد، ابر جابهجا شده و اون شکل هم از بین رفته. اما تا وقتی بوده، من داشتم میدیدمش.
حالا میدونم که ابر فقط از بخار آب تشکیل شده، ولی این دلیل نمیشه که نتونم توش شکل یه اسب یا یه آدم ببینم.

شبها هم همینطوره. به آسمون نگاه میکنم، ستارهها رو میبینم و گاهی بینشون دنبال شکلهایی میگردم. شاید یاد کسی بیفتم، شاید ذهنم بره سمت یه جای دور، شاید هم فقط از تماشای آسمون لذت ببرم.

حیوانات خونگی هم شاهد مثال خوبی هستن .
حتماً دیدید که بعضیها چطور با گربه یا سگشون حرف میزنن! حیوان یه نگاه به صاحبش میکنه و صاحبش هم شروع میکنه به حدس زدن که الان توی سرش چی میگذره. یکی از نگاهش میفهمه که گرسنهست، یکی فکر میکنه داره قهر میکنه، یکی هم براش توی ذهنش جواب میسازه و گفتگو رو ادامه میده!
والده بانو بمن میگه به خواهرت توجه کن نازش کن ، بهش نگو مصیبت ! دخترم اسم داره 😳🤠

حالا واقعاً میدونیم توی ذهن اون حیوان چی میگذره؟ نه! ولی همین خیالپردازی، همین بازی ذهنی، گاهی رابطهی آدم با حیوانش رو شیرینتر میکنه.
ما فقط چیزهایی رو که دوروبرمون هستن نمیبینیم؛ گاهی چیزهایی هم بهشون اضافه میکنیم که از ذهن خودمون میان.
یه ابر رو در نظر بگیرید. یکی نگاه میکنه و میگه هوا ابریه، احتمالاً بارون میاد. یکی دیگه همون ابر رو نگاه میکنه و میگه عجب! این درست شبیه یه هواپیما ست که انگار ایستاده !
کدومشون اشتباه میکنه؟ هیچکدوم. یکی داره وضعیت هوا رو میبینه، اون یکی هم داره با خیال خودش بازی میکنه.

خلاقیت همیشه به این معنی نیست که چیزی رو از صفر بسازیم؛ گاهی یعنی چیزی رو که همه میبینن، یه جور دیگه ببینیم.
البته ذهن ما گاهی هم زیادی شلوغش میکنه! از دو تا اتفاق بیربط به هم، یه رابطه میسازه؛ از یه نشونه نتیجهای میگیره که شاید اصلاً درست نباشه.
خیالپردازی هم همیشه ما رو به جای درستی نمیرسونه.
اما خب، قرار هم نیست هر چیزی که به ذهنمون میرسه، واقعیت داشته باشه.
میتونیم بدون اینکه خیال رو با واقعیت اشتباه بگیریم، ازش لذت ببریم. میتونیم بدون اینکه برای هر احساسی یه توضیح علمی پیدا کنیم، اون احساس رو تجربه کنیم.
مثلاً یه آهنگ رو گوش میدیم و حالمون خوب میشه. با یکی ديگه گریه مون میگیره، اما ممکنه برای دیگری برعکس باشه!شاید دانشمندها بتونن دربارهی تأثیر موسیقی روی مغز توضیح بدن، ولی این توضیحها لزوماً نمیتونن بگن چرا همین آهنگ، برای من یادآور یه آدم خاصه و برای شما خاطرهی یه روز دیگه.
یا یه سنگ معمولی رو از کنار رودخونه برمیداریم و با خودمون میبریم. از نظر بقیه، یه سنگه دیگه؛ اما برای ما شاید یادآور یه روز خوب، یه سفر یا حتی یه دوره از زندگیمون باشه.
سنگ همون سنگه، ولی معنایی که برای ما داره، ممکنه برای هیچکس دیگهای وجود نداشته باشه.
همهچیزهای زندگی قرار نیست فقط به خاطر فایدهشون یا توضیحی که براشون داریم، ارزشمند باشن. بعضی چیزها رو هم میشه صرفاً به خاطر حسی که بهمون میدن، دوست داشت.
من فکر میکنم بد نیست گاهی هم دست از تجزیه و تحلیل همهچیز برداریم. نه اینکه عقل و منطق رو کنار بذاریم؛ نه! اتفاقاً سر جای خودشون خیلی هم لازمان. اما شاید لازم نباشه همیشه همهچیز رو با خطکش منطق اندازه بگیریم.
گاهی هم میشه گذاشت ذهنمون یه کم بازی کنه، یه چیز تازه کشف کنه، یه ارتباط عجیب پیدا کنه یا حتی یه خیال بامزه بسازه. یه زنگ تفریح ...
مگه قراره هر چیزی که ازش لذت میبریم، حتماً دلیل محکمی داشته باشه؟
شاید خلاقیت از جایی شروع میشه که به خودمون اجازه میدیم دنیا رو فقط همونطوری که هست نبینیم؛ گاهی هم همونطوری ببینیم که خیال میکنیم میتونه باشه.
غیرمنطقی ، بدون استدلال ، خارج از هر چارچوب ذهنی و عقلی ...
حالا دفعهی بعد که به آسمون نگاه کردید، ببینید توی ابرها چی پیدا میکنید! 😄
