ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۵ دقیقه·۷ ماه پیش

حسرت ها یا اگـر ها

در " کتابخانه ی نیمه شب " با داستان دختری همراه هستیم که در سن سی چهار سالگی و با شکست های مختلف ؛ به خودکشی روی آورد ! در کما خود را در کتابخانه ای بی انتها دید که هر کتاب بیانگر زندگی های او بودند . خانم کتابدار به او گفت :

اول باید کتاب حسرت هایت را بخوانی ! کتابی قطور و سنگین که دختر مجبور بود آنرا روی زمین باز کند . حسرت هایی از کودکی ؛ نوجوانی و جوانی . همانطور که صفحات کتاب را نگاه میکرد ، خاطره ی هر یک از آن حسرت ها در ذهنش نقش می بست ...

از خود پرسیدم : من در زندگیم چه حسرتهایی دارم ؟ شاید اول باید می فهمیدم " حسرت چیه " آنچه که ملموس و واقعیه اینه که حسرت از گذشته میاد ، گذشته ای که فکر یا خیال پردازی در آن با " اگر ها " همراهه : اگر آن کار را میکردم ؛ آن حرف را میزدم ؛ تنها نبودم ؛ آنجا میرفتم و ... اگرهای دیگر و بی انتها . آه و افسوس از نهاد و غم و تاسف تمام وجود آدمو میگیره.

در ادمه ی کتاب ، آن دختر توانست یکی یکی به حسرتهایش نگاه کند :میخواست با فلان پسر ازدواج کند ، میخواست فلان دانشگاه درس بخواند در فلان رشته ، پس هر کتاب را که باز میکرد وارد آن زندگی میشد ! خودش را در همان نقشی میدید که خیال میکرد ایده آله

اما اینطور نبود ، همه چیز در تصورات او بود و نکته ی اصلی کتاب تا اعماق وجودم نفوذ کرد : شاید آنطور که من میخواستم یا فکر و خیال میکردم ، اوضاع پیش نمی رفت ...

چرا ؟ چون به اتفاقات و افراد و موقیعیت های مختلفی بستگی داشت و بسیار با آنچه می اندیشیدم فاصله ... دریافتم که با این دیدگاه میتوان حسرت نخورد و آنچه در هر مقتضیات زمان و مکانی که تشخیص دادم ، بپذیرم . هر حسرتی که احساس میکردم، شاید اگر موقعیت دسترسی و تغییر وجود داشت ، الزاما بشکل دلخواه من پیش نمیرفت .

مثلا در ازدواج :

شاید اگر پیش نمی آمد ، از عشق و زندگی با انسیه محروم میشدم و او با شخص دیگری وصلت میکرد .

تصمیم به مهاجرت به آستانه و بازگشت به تهران :

زندگی با انسیه و کار در آستانه بسیار لذتبخش بود ؛ هر دو خوشحال و راضی بودیم و البته درسهای مختلفی تجربه کردیم . برای سالها حسرت خوردم که چرا به تهران برگشتیم ؟

اگر ... اگر ... اگر ...

بدانیم که : ما رفتیم تا تجربیات دیگری بدست بیاوریم و چه بسا ماندن در اینجا از خیلی موضوعات محروممان میکرد . نمی دونم شاید ...

پس در کل ؛ حسرت و غم و افسوس آن روزها فقط پیـرم کرد ...

میخوام بگم : فهمیدم هر حسرت را تک بعدی میدیدم و آموختم که ابعاد دیگر هر حسرت بهترینها را برایم به ارمغان آورده . دیگر بجای حسرت و افسوس ؛رضایت و آرامش آمد .

در اینجا به ابعاد هر انسان و خودم توجه میکنم . درست شبیه مکعب روبیک با ابعاد خودم بازی میکنم . از هر بعدی که حس خوبی ندارم ؛ خارج ... به بعد دیگری می روم .

البته نه برای فرار و ناتوانی در حل موضوعات ، بلکه تغییر بعد با ایجاد فضا و دیدگاه جدید و متفاوت ، استراحت و رها کردن و اندیشه و بازگشت به بعدی که مشکل داشتم .

امیرارسلان در دوران بعد از طلاق و دوری مادرش سه درس مهم و عمیق بمن داد :

برایش با شرح حالی ،گفتم که درس نخواندن من و دیگر همکلاسی باعث شد ناملایمات زندگی به بدبختی منجر شود ، او گفت : شاید اینطور برای من پیش نیـاید !

درس دیگر زمانی بود که او را در حمام شستشو میکردم و خواستم مثلا روحیه بدم ، گفتم ببین زندگی با بابا و مامان بزرگ چقدر خوش میگذره ؟

او گفت : من هرجا باشم بهم خوش میگذره !

دو سالی که به کلاسهای روان شناختی و خود شناسی میرفتم در این مورد مقاله ای نوشتم و با دوستان گفتگو کردم : چه کنیم تا هر جا که باشیم بما خوش بگذرد ؟

درس سوم ؛ زمانی که از مدرسه آمده بود و من به او غذا میدادم و یکدفعه گفت : بابا من میخوام زیاد بتو و مامان وابسته نشم ! که اگه شماها مردین ، من ناراحت نشم و زندگیم بهم بریـزه !!

باید اعتراف کنم: هر سه درس را سالها بعد و با تحمل رنجها و چالشهای سخت فهمیدم .

نوسان و سیال بودن در ابعاد مختلف میتونه خیلی لذتبخش باشه و هم بخوده درون کمک کنه و هم در روابط با دیگران . البته در صورتی که مخاطب هم توان و شناخت و جنبه ی انتقال به ابعاد را داشته باشه . مثلا در حالتی که کدورت و دلخوری پیش میاد و فضا سنگین ، میشه به ابعاد دورانهای مختلفی که هر دو طرف باهم گذراندند ؛ رفت ... خاطرات ، خوشیها ، ارزشها ، داشته ها ، مهر و دوستی ، حمایتهای متقابل و ...پس اون بعده ناراحتی رها میشه تا در فرصت و آرامش و عشق دوباره قدمهایی برای حل مشکل برداریم .

از نظر من که همیشه اینگونه رفتار کردم زیاد سخت نیست فقط با برچسب ضعف و ناتوانی قضاوتم کردند ! اینهمه بعد تازه و هیجان انگیز ، اینهمه دیدگاههای مختلف ، چرا خودمان را در یک بعد اسیر کنیم ؟

حیفه که آدم خودشو پیر کنه ؛ باز سوزنش فقط یه جا گیر کنه...

<< وقایع را هرگز نباید آنگونه که پیش می آیند ، استقبال کرد ...>>

لطفا مثل همیشه : شاد- سلامت - موفق و اندیشمند باشید . 31 فروردین1405

۱۰
۰
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید