ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

اکنون و دیگر هیچ ...امیر آمد.🥳💖

خب...

این بار از فردا نمی‌گویم.

از احتمال‌ها، اگرها، شایدها، نشدن ها، رفتن‌ها و ماندن‌ها هم نمی‌گویم.

فعلاً اکنون و دیگر هیچ ...

امیرارسلان برگشته ایران.

بعد از ده سال زندگی در قبرس،

و شاید ده، دوازده روز دیگر بیاید اینجا؛

به همین خانه،

به همین سکوت،

به همین پدرِ کمی پیرتر شده‌اش...

و من؟

خوشحالم.

همین.

نه می‌خواهم از فردا بپرسم چه می‌شود،

نه می‌خواهم از ماه بعد پیش‌گویی کنم،

نه می‌خواهم برای رفتن دوباره‌اش از همین حالا دلتنگ شوم.

فعلاً آمده.

و من می‌خواهم از آمدنش خوشحال باشم.

ایتالیا فعلاً نشد.سفارت درخواست را رد کرد.

امیر هم به دلیل شرایط سربازی نمی‌تواند بیشتر از حدود سه ماه در ایران بماند.

حالا تصمیمش این است که برود ترکیه، آنجا کار و زندگی کند و دوباره برای ایتالیا اقدام کند.

خب...

این‌ها همه مربوط به بعداً است.

فعلاً امیر در ایران است.

و من می‌توانم بعد از ده سال،

چند روزی پسرم را داشته باشم.

همین برای امروز کافی‌ست. ❤️

در این ده سال،

مجموعاً شاید ده روز هم کنار هم نبوده‌ایم.

سه سال اول به خاطر سربازی نمی‌توانست بیاید؛

بعدها هم هر بار که آمد، معمولاً حدود دوازده روز...

آن هم با تقسیم‌بندی‌های ناگزیر؛

سهم من، سهم مادر...

و حالا دوباره آمده.

این بار دلم نمی‌خواهد حساب کنم چند روز می‌ماند.

نمی‌خواهم از همین امروز،

روز رفتنش را بشمارم.

امروز آمده.

و من امروز پدرم.

همین. ❤️

دوستانی که در این مدت همراه بودند،

پرسیدند، نگران شدند،

با من از انتظار و اضطراب گفتند،

و گاهی با یک جمله‌ی ساده دلگرمم کردند...

این پست را فقط برای این می‌نویسم که بگویم:

خبر خوب است.

امیر برگشته.

فعلاً سالم است،

موفق است،

راه خودش را پیدا می‌کند،

برای آینده‌اش تصمیم می‌گیرد

و زندگی‌اش را می‌سازد.

و من...

می‌خواهم این بار به جای فکر کردن به فاصله‌ای که بعداً دوباره خواهد آمد،

به حضوری که اکنون هست فکر کنم.

شاید این هم یکی از تمرین‌های زندگی باشد:

اینکه یاد بگیریم

خوشی را به خاطر ترس از تمام شدنش

از خودمان نگیریم.

اینکه وقتی کسی را داریم،

به جای شمردن روزهای نبودنش،

روزهای بودنش را زندگی کنیم.

پس...

نه ناله.

نه شکایت.

نه غصه‌ی فردا.

امروز امیر برگشته.

و من دلم می‌خواهد فقط همین را بگویم:

خوش آمدی پسرم.

بعد از ده سال،

این خانهء تنهایی، چند روزی

صدای قدم‌های تو را خواهد شنید.

و من؟

من هم می‌خواهم برای چند روز،

پدرِ خوشحالِ یک پسرِ برگشته باشم. ❤️

بقیه‌اش بماند برای وقتی که رسید.

فعلاً...🥳💖🥳🙏👍🌷

اکنون

زندگیامیردلتنگیدوری
۲۷
۳۳
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید