ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۴ دقیقه·۶ ماه پیش

امیرارسلان💖 فرشته ای با قامت رفیق ۳

لذت تصورمان ، به واقعیت بدل شد ...
لذت تصورمان ، به واقعیت بدل شد ...

انتخاب این نام خیلی جالب و هیجان انگیز بود 💖

سال ۷۴ سریالی بنام " همسران " پخش می‌شد که با همسربانو 🌷می‌دیدم و دوست داشتیم .در سکانسی زنده یاد فردوس کاویانی این نام را در دیالوگش گفت . همان لحظه بدلمان نشست . در کتابخانه ای کتابش را پیدا کردم و هر دو خواندیم و پسرمان را آنگونه تصور کردیم 🥰

شیرینی آن لحظات ، از یادمان نمی‌رود و هر دو خوشحال و راضی ، که تصور زیبایمان به واقعیت بدل شد .

در نیمه ی ۸۴ که تقریبا دو سال از طلاق گذشته بود ، شرایطی پیش آمد تا به آلمان مهاجرت کنم با هدف تحصیل و زندگی امیر در آنجا . با انسیه بانو مطرح کردم ، که حمایت و همراهی کرد . قرار شد تا شرایط مناسب ایجاد کنم ، سر و سامانی بگیرم و مثلا دو سال بعد ، امیر را ببرم .

اما دقیقا ۳۱ روز پس از رفتنم ، پدر در حادثه ی رانندگی که مسافر بود . از دست رفت 🖤

او پس از ۳۳ سال تدریس در آموزش پرورش ، ۱۱ سال هم در دانشگاه آزاد با سمت کارشناس و بازرس کنکور فعال بود .

پس از برگزاری کنکور ارشد دانشگاه در رشت ، با تاکسی های خطی بسمت تهران می آمد که حادثه امانش نداد .

خیلی زود برگشتم ...وداع و خاکسپاری انجام شد .

اما ؛ کنترل آشفتگی و درهم تنیدگی اتفاقات ، طاقت فرسا؛ نه .

من و والده بانو ، عزادار...

امیر ۹ ساله مات و مبهوت : بابا حسین کجاس ؟ یعنی دیگه نمیاد منو ببره پارک ؟

گاهی اصلا نمی‌دانیم، چه کنیم ؟ چه واکنشی داشته باشیم ؟ در یک مخلوط ناموزون عقل و احساس ، غم و نگرانی ، عشق و منطق ...و ... سرگردانیم ، دست و پا میزنیم بلکه نجاتی باشد .

انسیه بانو 🌷 به مراسم آمد ، اندوهگین با گلی در دست و چشمانی اشکبار تسلیت گفت ( پدرم را خیلی دوست داشت.)

نگاه‌ها ، ابهامات ، پرسش‌ها ، انتظارات ...

ادامه ی " تک فرزندی " واقعیت عجیب و ترسناکی شد !؟

حال و روز والده بانو ؟

حیرانی و درماندگی امیر در فهم و پذیرش این غم ؟

( طفلک با رنج و اندوه رفتن من ، تازه داشت کنار می آمد )

ابهام و نگرانی از وضعیت بلاتکلیف مهاجرت را چه کنم ؟

در حصاری تنگ و جانسوز ، گرفتار شدم .

دو هفته بعد ، به آلمان برگشتم تا شاید ، تلاش برای روزهای بهتر ، حال و روزم را عوض کند .

که نشد !!! مادرم که رنجدیده و عصبی و مستاّصل شده بود ، توان نگهداری امیر را از دست داد .

شب تلخی را بیاد دارم که زن دایی م تماس گرفت و گفت مادرت امیر را با عصبانیت از خانه بیرون کرده و او پیاده و گریان بخانه ی ما آمده !!! ( خانه شان سر کوچه و نزدیک بود )

در دوری و مهاجرت ، هرچه اتفاقات و احساس آزار دهنده هست ، چند برابر می‌شود...

برگشتم ...و امیر را با وسایل ، بخانه ی مادرش که چند ماهی از ازدواجش می‌گذشت، بردم .

" باتلاق " بهتر است ! تقلا و دست و پا زدن آخرش به مرگ ختم می‌شود...اما نمی‌دانم ! چطور و چرا زنده ماندم ؟

ای بدی که تو کنی در خشم و جنگ

با طرب ار از سماع و بانگ چنگ

ای جفای تو ز دولت خوبتر

و انتقام تو ز جان محبوب تر

نار تو اینست ، نورت چون بود

ماتم این ، تا خود که سورت چون بود

از حلاوت ها که دارد جور تو

و ز لطافت کس نیابد غور تو

نالم و ترسم که او باور کند

و ز کرم آن جور را کمتر کند

عاشقم بر قهر و بر لطفش بجد

بوالعجب ، من عاشق این هر دو ضد

مهاجرت را رها کردم تا لااقل اینجا کنار امیر ، به آسیب‌ها و درد و رنج او برسم .

روزهای بهتر ، از راه رسیدند ...

" بهناز ؛ فرشته ای دیگر " با حضور و عملکردی شگرف به یاری منو امیر آمد .

با همدم " پاتوق خوشحالها " بنا شد و در ادامه ی حضورش

( چه شد که نگار ؛ همدم شد ۲ ) در کنار انسیه بانو 🌷و همسرش، کمک بزرگی بمن و امیر بود تا از نگرانی و اضطراب امیر کاسته شود .و خانواده ای شکل بگیرد که امیر لایقش بود.

در این بين؛ درایت و مهرورزی و همراهی انسیه بانو 🌷

بی نظیر بود . در هر لحظه با دل و جانش حضور داشت .

امیر به قبرس مهاجرت کرد که در پستی جداگانه خواهم گفت .

در " روایت تولدی دیگر " از نقش امیر با قامت رفیق در التیام من در آخرین فروپاشی گفته ام .

در همه ی این رخدادها و آسیب و رنجها ، امیر بظاهر آرام و پذیرا و همراه بود .

اما ؛ از نگاه و سکوت و همدردی با من ، تا دلداری و لبخند امیدوارانه و دستی که بر شانه ام می‌گذاشت ، حس میکردم که چه کوله بار سنگین و سخت و طاقت فرسایی را بدوش کشیده . و شاید به بودن من ، آسوده خاطر شده یا بخودش افتخار می‌کند که دوش بدوش منو مادرش از چه سیلاب‌ها و پرتگاه هایی بسلامت عبور کرده ...

منکه با تمام وجودم و با دل و جانم به او افتخار میکنم .

و اینگونه شد که امیرارسلان، فرشته ای با قامت رفیق ،

مرزها و تعاریف رفاقت را از نو و در ماهیتی بغایت زیبا و دلنشین برایم به شگفتانه ای بی نظیر بدل کرد .

باشد که لایقش باشم ...

همین .

آموزش پرورشدانشگاه آزادهیجان انگیز
۲۴
۴
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید