ویرگول
ورودثبت نام
پیامِ زندگی
پیامِ زندگیچشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
خواندن ۲ دقیقه·۷ ماه پیش

آغاز و ختم ماجرا ؛ لمس تماشای تو بود ...

من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی

چيزی نمی‌دانم از اين ديوانگی و عاقلی

يك آن شد اين عاشق شدن؛ دنيا همان يك لحظه بود

آن دم كه چشمانت مرا از عمق چشمانم رُبود

من بودم و چشمان تو؛ نه آتشی و نه گِلی

چيزی نمی‌دانم از اين ديوانگی و عاقلی

من عاشق چشمت شدم، شاید کمی هم بیش‌تر؛

چیزی در آن سوی ِ یقین، شاید کمی هم‌کیش‌تر

آغاز و ختم ِ ماجرا، لمس تماشای تو بود

دیگر فقط تصویر من، در مردمک‌های تو بود

درود و سلام به یاران پویای ویرگول 🌷

مدتها بود ، این شعر را که می‌خواندم فکر میکردم مرحوم افشین یداللهی در چه حال و هوایی بوده که اینچنین دل و جان و روان مخاطب را نشانه گرفته و از عشقی ماورایی دم زده تا اینکه " همدم " را پس از ۱۶ سال ، یافتم ...

التهاب لحظه ی یافتنش ، مرا به آنشب مهمانی برد :

عشق یعنی دو نگه یک برخورد ،،، عالمی حرف ولی در ایجاز

به یکباره تمام کلمات شعر ، درونم شعله ور شد و حال و هوای شاعر را بوضوح ، لمس کردم ...

بیست و هفتم دیماه ۱۴۰۲ ساعت حوالی ۹ شب ،

فقط بهمن خانه بود و داشت اینستا را شخم میزد ! من همینجوری الکی ! پرسیدم : میشه کسیو با اینستا پیدا کرد ؟

گفت : آره بابا ، هر کیو میخوای بگو برات پیدا میکنم .

گفتم : نگار ... ( " همدم " لقب برازنده ی او بود )

بین چندتا پروفایل ، ناگهان خشکم زد . خودش بود ! مات و مبهوت فقط عکسش را نگاه میکردم و لرزه بجانم افتاد . شاید یکی دو دقیقه تمام خاطرات : از چشم در چشم شدن تا ۳ سال بعدش بسرعت از دل و جانم گذشت و اشک ، امانم نداد .

چت شده ؟ خوبی ؟ گریه میکنی ؟ صورتت قرمز شده آروم باش ! الان فشارت میره بالا ، چی شد یهو ؟ بیا آب بخور ...

برایش پیغامی نوشتم :

" خیلی دنبالت گشتم ، خوبی ؟ منم پیام .. " .دستام میلرزید نتونستم بنویسم ، بهمن گوشی را گرفت و گفت تو برو توی حیاط یه سیگار بکش آروم باش ، من درسش میکنم .

آتش زدی بجانم ، بردی زکف توانم

دیگر نمیتوانم یک لحظه بی تو مانم

این سوز و این گدازم افشا نموده رازم

از دوریت چه سازم ؟ ای نور دیدگانم

هم حزن و هم نویدی هم بیم و هم امیدی

آخر کجا تو دیدی دل از غمت رهانم ؟

رحمی نما خدا را بنگر تو حال ما را

بنشین دمی نگارا ! بین آتش نهانم

روحم ز تن رهیده جانم به لب رسیده

آری کسی ندیده یک خنده بر لبانم

( الان هم اشک امانم نمی‌دهد...) ببخشید

۲۵
۱
پیامِ زندگی
پیامِ زندگی
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... واژه را باید شست، واژه باید خودِ باد، واژه باید خودِ باران باشد.(به لیستها مراجعه فرمایید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید