#چالش کتابخوانی طاقچه
خرداد ماه ۱۴۰۲
#رمان بهار برایم کاموا بیاور
نوشته مریم حسینیان
رمان فوق را نوعی از ادبیات گوتیک محسوب نمود ادبیاتی که زیر مجموعهی ادبیات وحشت بحساب می آید. اما نکتهای در باب اثر خانم حسینیان شایان ذکر است، این نکته می باشد که رمان وی نمی تواند برای مخاطب خود تعلیق و هیجان کافی ایجاد نماید و لیکن می توان اذعان داشت که اثر اگر بخواهیم اثر ایشان را به مثابه رمانی در ژانر وحشت در نظر بگیریم، ناچار به اعتراف این نکته هستیم که این اثر نتوانسته در قامت اثری متعلق به ژانر وحشت به خوبی ظاهر گردد. زیرا نخستین نکتهای که در رمانی متعلق به ژانر وحشت شایان ذکر است، ایجاد فضایی مبتنی بر دلهره و تعلیق برای مخاطب است. همانطور که در آثار ادگار آلن پو که از نویسندگان نخستین ادبیات گوتیک و ژانر وحشت محسوب می گردد می توان به وفور به عناصری مانند تعلیق و دلهره برخورد نمود.
این در حالی است که در اثر مریم حسینیان مخاطب بیشتر شاهد یک زندگی معمولی است و تنها در مواردی معدود می توان وی را در ایجاد تعلیق موفق دانست. بدینسان در نظر نگارنده نمی توان اثر را در جایگاه اثری مبتنی بر انگاره های گوتیک و وحشت بحساب آورد و یا حداقل نمی توان اثر را در استفاده از این انگاره ها موفق دانست. هر چند که هویت بخشی به خانه که از انگاره های گوتیک است در این اثر تقریبا با موفقیت به انجام رسیده است، لیکن می توان اذعان داشت که هنوز جای کار بسیار داشت تا خانه هویتی وحشت آفرین به خود بگیرد.
رمان بهار برایم کاموا بیاور از طریق ورود به جهان ذهنی شخصیت اصلی سعی در آن دارد تا حقیقت را تا پایان اثر در پس نقاب محفوظ بدارد و تا حدود زیادی نیز در این باره به موفقیت می رسد. نویسنده با استفاده از این روش مخاطب را پیرامون این مسئله که حقیقت امری سوبژکتیو و وابسته به ذهنیت و ادراک آدمی است به چالش می کشد. در این اثر راوی با پنهان نمودن بخشی از حقیقت و بیان ذهنیات خویش است که تبدیل به راوی ای غیر قابل اعتماد می گردد.
اما نکته آن است که این چالش نیز نمی تواند به قدر کافی به چالشی جدی و تفکر بر انگیز تبدیل گردد.
از منظر ادبی می توان اذعان داشت که نویسنده در رمان خود از توصیفات درستی استفاده کرده است. توصیفاتی که توان فضاسازی و تصویر سازی برای مخاطب خود را دارا می باشند.
شخصیت پرداری نیز نسبتا موفق است وشخصیت ها تقریبا توان همراه کردن مخاطب را با خود دارند.
رمان بهار برایم کاموا بیاور را می توان تلاشی دانست برای خلق اثری با انگاره های گوتیک. تلاشی نه چندان موفق ولی شایان ارزش.