امروز طبق معمول داشتم وقت ميكشتم تو اينستاگرام، استوري يكي از دوستام رو ديدم كه مضمون اين بود در خصوص اينكه هر كسي بايد حقش رو از زندگي تو همين دنيا بگيره و به جاي موهومي مثل آخرت ارجاع نده، بعد من رو تو اين فكر فرو برد كه حق من از زندگي چيه؟؟؟؟
حق من از زندگي كردن با بهتر بگم مفهوم زندگي كردن سال هاست كه فكرم رو مشغول كرده، اكثرا اوقات به چيزي نرسيدم، بيشتر اوقات روتين زندگي در كشتن وقت و اين حرفا. دندگيم رو پر كرده، يه لحظه هاي كمي هم بود كه زندگي حرفي هم داشت براي زدن، اون هم تجربه لحظاتي بود كه مثلش تو زندگي كم پيدا ميشه، شايد زندگي مسيري هست كه دنبال لحظات ناب توش مي گرديم و پيداش ميكنيم...
اون لحظات اينقدر مي ارزند كه زجر زندگي روتين رو بايد كشيد ....