فصل اول پرنیا
یکی بود یکی نبود یک شاهزاده خانم بود به نام پرنیا این شاهزاده خانم ۸ سال سن داشت مادرش در مغازه الماس فروشی کار میکرد و پدرش هم در قصرش مینشست وبه خدمتکاران و سربازان دستور میدید شاهزاده خانم خیلی ستاره هارا دوست داشت بخاطر همین هر شب میرفت در بالکن و ستاره هارا تماشا میکرد شاهزاده خانم علاقه زیادی هم به کتاب داشت و کتاب های زیادی هم در کتابخانه اش داشت شاهزاده خانم در یک کتابش خوانده بود که در آسمان یک ستاره ی طلایی وجود دارد در کتابش گفته بود که اگر بسیار با آسمان دقت کنید آن ستاره طلایی را میبینید شاهزاده خانم هم به حرف های کتاب باور کرده بود و فکر میکرد در آسمان زیبا ستاره ای طلایی دیده میشود ولی هروقت که آسمان را نگاه میکرد حتی با دقت نمیتوانست ستاره ی طلایی را ببیند همیشه با خود فکر میکرد و میگفت من حتما باید ستاره ی طلایی را پیدا کنم رفت پیش مادرش و گفت مادر جان من در کتاب داستانی خوانده ام که در آسمان ستاره ی طلایی وجود دارد در کتابم گفته است که اگر به آسمان بسیار دقت کنید آن ستاره ی طلایی را میبینید ولی من هرچه دقت کردم نتوانستم ستاره ی طلایی را ببینم مادر گفت دختر عزیزم چیز هایی که گفته ای فقط در کتاب داستان نوشته شده است نگفته است که در واقعیت ستاره ی طلایی وجود دارد پرنیا گفت مادر من هنوز هم فکر میکنم که در آسمان یک ستاره ی طلایی وجود دارد مادر خنده اش گرفت و گفت دختر خیال باف من!
