
اکنون که گوشی در دست میگیرم و تایپ میکنم از زجر دلم مینویسم. من دختر هستم ولی تاحالا مثل آدم آرایش نکردم. این طور بگویم که نمیتوانم خط چشم را از خط لب تشخیص بدهم. رژ را به جای خودش و رژگونه و سایه چشم میزنم. مدیونید فکر کنید بی دست و پا هستم. من چون نچرال بیوتی ام (ارواح عمه ام!) خیلی آرایش نمیکنم.
خلاصه که اینجانب بعد از سال ها لوازم آرایش لازم شدم و برای تهیه ی ادوات تبدیل لولو به هلو همراه مادرم راهی مغازه ی آرایشی بهداشتی شدیم. بماند که قبل از رفتن چه جنجالی بر پا شد. من اصرار داشتم یک نفر بامن بیاید چون من حتی به اندازه ی سر سوزن سر رشته ای از لوازم آرایشی نداشتم و ندارم و بعید میدانم تا آخر عمرم سرِ رشته ی آرایش را پیدا کنم. حالا مادرم و خواهرم به ام پریدند که مگه ما چیزی میفهمیم. که البته راست هم میگویند. همان قدر که من آرایش کرده ام، آن ها هم کردند. اصرارم بیشتر برای این بود که یکی دیگر حرف بزند چون دلم نمیخواست فروشنده به سوتی های من بخندد و به جایش به خواهر و مادرم بخندند. باز هم مدیونید فکر کنید آدم بد جنسی هستم.
وارد مغازه که شدیم با دو تا مدل روبهرو شدیم. مو های بور و چشم های رنگی، دماغ های عروسکی و لباس های ست. به محض دیدن دختر و پسر فروشنده و آن همه چیز های رنگ و وارنگ که تو عمرم یک جا ندیده بودم، دوتا سکته زدم. خداروشکر کردم که مغازه خالی بود و مراسم با شکوه ضایع شدنم در ملاءعام برگزار نمیشد.
اول رژ گرفتم و تازه فهمیدم که یک سری از لوازم آرایشی را برای تست کردن میگذارند. باز خداروشکر که انقدر نابلد نبودم که رژ را برای امتحان کردن به لبم بزنم. تصور کردنش تنم را میلرزاند!
به خیر گذشت و یک رژ انتخاب کردم البته در مورد رنگش مطمئن نیستم. توی مغازه شبیه مسی بود و توی خانه که به لبم زدم انگار دو بسته پفک خورده باشم، هر چند بقیه میگویند به ام آمده است.

مرحله ی بعد گرفتن کرم روشن کننده بود که در کمال ناباوری به صورت کاملاً حرفه ای یک کرم خریدم، منتها یک جای کار میلنگد. به جای روشن کردن، تیره میکند.
نیمه ی پر لیوان این است که حداقل کسی به ام نخندید.
لاک بی رنگ گرفتم، خواستم لاک پاک کن بگیرم، به سخنگوی خودم در مغازه(مادرم) انتقال دادم. خواست بگوید آقا اَسِتون لطف کنید. که زدم بهش و گفتم استون آخه بابا!
او هم گفت لاک پاک کن که فروشنده با گفتن پد لاک هردو مارا ضایع کرد.
خرید که با کلی بدبختی تمام شد. ولی خواستم بگویم لعنت به پدر و مادر کسی که این همه اسم های اجق وجق رو سرخاب سفیداب گذاشت.