
سالهاست مینویسم و کلماتم کنار هم مینشینند تا پاسخی به سؤالی باشند یا احساسی را به اشتراک بگذارند یا نقدی بر رفتاری باشند یا... . سالهاست با حضرت گوگل گلاویز میشوم که محتواهای من را بیشتر دوست داشته باشد و هی تلاش میکنم اثبات کنم که «بابا متن من رو کاربر بیشتر دوست داره! اصلا بقیه از رو من نوشتن! ای بابا...»
اما راستش را بخواهید در این سالها هیچوقت اعتمادبهنفسش را نداشتم که حتی در دلم، خود را متخصص حوزه سئو یا محتوا بدانم. داشتن صدها عبارت در صفحه اول گوگل و دهها لینک یک هم نتوانست کمکی بکند؛ شاید خندهدار باشد، اما خیلی وقتها به حساب شانس گذاشتمشان.
تا این که یک روز قصد کردم پا در مسیری جدید بگذارم. مسیری که هم فال بود و هم تماشا؛ هم یادگیری بود و هم سنگ محک! باشگاه محتوا مسیری بود که باید میپیمودم تا هم دانستههای قبلیام تثبیت شوند، هم چیزهای جدیدی بیاموزم و از رخوت روزهای پس از زایمان بیرون بیایم و هم خودم را بیازمایم!
ورود من به باشگاه محتوا با شک و تردید زیادی همراه بود. نور چشمانم هفتماهه بود و مادری کردن برایم مهمترین اتفاق آن روزها. همسرم اما همچون همیشه کنارم ایستاد و خواست که مادری کردن را ارجح بدانم بر همه چیز، اما همه چیزم نشود! نیمه شبی که پسرکم لالاییام را شنید و به خواب رفت، نوشتم که «چرا به خلق محتوا علاقهمندم». متن را فرستادم و... پس شد آنچه شد!

برای منی که سالهاست در این اکوسیستم هستم، پا گذاشتن به دوره باشگاه محتوا مثل هلو شیرین بود و مثل شاتوت جذاب! مامان و بابای باشگاه (آیدین داریان عزیز و هلیا جان قویمی) پیش و بیش از هر چیز مهربانانه و دلسوزانه در کنار بچهها بودند. مامان و بابای باشگاه جوان بودند، درست... اما مادر و پدری کردن را خوب بلد شده بودند. منتوری که حدیث خانم بگری نام داشت هم یک رفیق پایه بود؛ پایه برای جواب دادن به سؤالات، پایه برای انتقال فیدبک به هر کلاس آن هم یواشکی و بیذکر نام ما و حتی پایه غیبت کردن!
اما یک خبر ناخوشایند برایتان دارم. اگر خیال میکنید در این باشگاه قرار است خوش بگذرد و مهربانی مامان و بابا و پایهبودن منتور باعث میشود پوستتان کنده نشود، سخت در اشتباهید! به ازای هر چیزی که یاد میدهند، مشقش را میخواهند؛ مشقی که با واژه عشق همراه است و این ترکیب لطیف «مشق عشق» میشود مصداق «که عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکلها!»
بعد از خبر ناخوشایندی که دادم (که البته اگر تو هم مثل من قائل باشی به ارزش یادگیری عملی، خیلی هم ناخوشایند نبود)، دوباره برگردم به خبرهای خوب. باشگاه محتوا برخلاف خیلی از دورههای دیگر فقط یک مربی ندارد! فرصت یادگیری از هر کسی که اسمش را در حوزه محتوا شنیدی برایت فراهم است! یک روز مهرداد کلاگر میآید برایت از داستانسرایی میگوید و یک روز عادل طالبی حرفهایی میزند که مثلش را جایی پیدا نمیکنی؛ یک روز پای درس حامی غفاری مینشینی و یک روز حرفهای جذاب افشین کلانتری را میشنوی که میگوید قرار است محتوا از تو آدم بهتری بسازد! تازه این همه ماجرا نیست. مامان باشگاه گفته هر بار که مبحث جدیدی برای بچههای نوشکفته ارائه شود، در اختیار بچههای ارشد خانواده هم قرار میگیرد.

بله رفیق... اگر تو هم مثل من کلی عذر موجه و غیرموجه برای شرکت نکردن در دوره داری، اما فقط یک دلیل برای شرکت در دوره داری و آن میل و اشتیاق به یادگیری است، تردید نکن... بیا و باشگاه محتوایی بشو.
هر سؤالی درمورد دوره باشگاه محتوا دارید، بپرسید تا با جان و دل پاسخ دهم.