
عصر دیجیتال و دریایاطلاعات
هیچ چیز در این دنیا خیرمطلق نیست. هرچیزی در کنار خوبیهایش ویژگیهای بدی نیز دارد. عصر دیجیتال و اینترنت نیز از این قاعده مستثنی نیست. اینترنت قطعا یکی از بزرگترین دستاوردهای بشر است اما در دنیایامروز که با هراطلاعاتی به اندازه یک کلیک فاصله داریم باید حواسمان به عواقب آن هم باشد. یکی از عواقب این تکنولوژی مفید اما دردسرساز این است که ما در طول روز به حجمی از اطلاعات دسترسی داریم که شاید اجداد ما در یک عمر به آن دست پیدا نمیکردند؛ و این باعث میشود ما احساس کنیم هرچقدر تلاش میکنیم به جایی نمیرسیم. همچنین اینترنت میتواند به آسانی باتکرار باعث تشکیل شدن ارزشهایی در ذهن ما بشود که این ارزشها بعضا ضد ارزش هستند. ذهن چیزهایی که باتکرار به او رسانده شده بی چونوچرا میپذیرد.یک مثال از ارزشهایی که به تازگی در دنیایاینترنت باب شده و ذهن ما آن را پذیرفته چندکارگی (multi tasking) ست.

توهم پیشرفت با multi tasking
چندکارگی باعث میشود ما به توهم پیشرفت دچار شویم. اینکه در طول روز کارهایی زیادی انجام میدهیم،مربع های زیادی را در برنامهمان تیک میزنیم و هروقت بخواهیم از برنامه روزمان بگوییم فهرست بلندبالایی از کارها را پشتسر هم ردیف کنیم باعث میشود ما احساس کنیم از هزاران بلاگر اینستاگرام که در طول روز هزاران کار میکنند عقب نیستیم؛ که تمام مدت دست روی دست نگذاشتیم و برای زندگیمان کاری کردیم. اما آیا واقعا زندگیمان را بهبود دادیم یا فقط تلاشی عبث در راه شنا کردن برخلاف جهت رودخانه -که قانون زندگی باشد- انجام دادیم؟ لیست بلندبالای کارهایمان مارا به دریایی عظیم به عمق یک میلیمتر تبدیل کردهاست. و اما چاره چیست؟

اصل پارتو (80/20)
واقعیت این است که تعداد کمی از تلاشهای ما بیشترین نتیجه را برایمان رقم میزند. <<اصل پارتو>> صرفا یک نظریه نیست بلکه یکی از بزرگترین حقایق در زمینه بهرهوری ست. این اصل مشخص میکند بیشتر چیزهایی را که میخواهیم میتوانیم با بخش کوچکی از زحماتمان کسب کنیم. به عبارتی اصل (80/20) به این میپردازد که: تعداد معدودی علت، ورودی یا تلاش معمولا منجر به پیدایش عمدهی نتایج، پیامدها یا پاداشها میشود. به عبارت دیگر برخلاف چیزی که ما فکر میکنیم ارزش امر باهم برابر نیست. مقدار کمی از تلاش و ورودی درست میتواند به ما بیشترین نتیجه ممکن را بدهد. سختی کار پیدا کردن ورودی درست است. چگونه درستترین ورودی را تشخیص دهیم؟

انتخاب یک چیز
همهی ما فهرست کارهایمان را روزانه تهیه میکنیم اما تعداد کمی موفق میشوند؛ بخاطراینکه فهرست موفقیت با فهرست کارها فرق میکند. فهرست کارها بلندبالا و بدون اولویت است اما فهرست موفقیت با اصل پارتو نوشته شدهاست. هیچ یک از کارها از اهمیت یکسانی برخوردار نیستند. برای اولویت بندی باید تمام کارهایمان را روی کاغذ بنویسم انقدر اولویت بندی کنیم تا فقط 20 درصد کارهای اصلی باقی بماند. و تمام تمرکزمان را روی 20 درصدی که 80 درصد نتیجه را به ما میدهند بگذاریم. نکتهای که باید به آن توجه کرد این است که این اصل باید در همه تصمیمهای بزرگ و کوچک زندگیما دخیل باشد.

حرف آخر؛ مثل تمبر
ما برای اینکه به موفقیت برسیم به زمان بیشتری نیاز نداریم بلکه به تمرکز بیشتری نیاز داریم. چندکارگی باعث میشود در زمان واحد تمرکزمان را بر کارهای مختلفی تقسیم کنیم و در نهایت هیچکدام از آن کارها را به درستی انجام ندهیم. بیشتر افراد موفق دنیا صرفا در یک زمینه متخصص هستند. وقتی فهرست کارهایمان را تا جایی که ممکن است کوچک و کوچکتر میکنیم درنهایت بر روی یک چیز تمرکز میکنیم و نکته همین است. موفقیت بزرگ نصیب کسانی میشود که مثل تمبر به هدفی واحد میچسبند و تا رسیدن به مقصد از آن جدا نمیشوند.