در اشک ریختنم شکی نیست🍂
کز این کوچه و بازار شدنم حرفی نیست
من اگر باز به این عشق کنم لب تَر باز
از اشک و کوچه بگذرم ، مرگ جلودارم نیست
✅️سجاد شهرستمی
دلم از غصه بر این است که نیست از برِ تو🍃
یادم آمد نفسی نیست، مردهام از درِ تو
همچو شمعی به شبستانِ غمت آب شدم
تا سحر سوختم و ، باز نرسیدم به تو
هر نفس نام تو را ، بر لبِ جان میبردم
لیک افتاد به یادم که چه دورم ز تو...
✅️سجاد شهرستمی
گرچه گلها در بهارند و شکوفا میشوند🌸
من در آغوش تو هر لحظه شکوفا میشوم
چشمهایت آسمانم، ابرهایش دیدهگان
اشکهایت همچو باران و نگاهت آفتاب
میدهد جان بر تنِ این تشنهکامِ بیقرار
میکند نورانی از عشقت شبِ تارم نقاب
میشود آیینهی جانم زِ حُسنت بیقرار
می دهد برگ بهارم از خزانم از بهار
✅️سجاد شهرستمی

تا دیدمت انگار؛ حواسمپرت شد♟️
کل ایندنیا برایم؛ زمین شطرنج شد
منشاه بودم و تو وزیرم شدی؛ اما
سرباز تو بودن، مرا خوشتر بود ...
✅️سجاد شهرستمی
شکسته ام نمیبینی مرا ؟🕊
آن حال خوش دگر نیست،بنگر کمی حال مرا 🕊
ببین چگونه فرو ریخت ! ،ستونِ صبرِ دلم 🕊
چگونه خاموش شد،چراغِ کوچکِ امیددرشبِ غم🕊
صدای خنده اگر بود ، که نیست از بر من🕊
ندایش از فطر تو میآمد ، امان از دل من🕊
نمی دانم چه شد، چرا چنین احوالم از🕊
خزانم از خاطره شد، بهارم از گریه و اشک 🕊
به هرطرف دمیدمت، به هر ندا سرودمت 🕊
به هر نگاه بدیدمت، به از خدا بخواهمت🕊
چه بی قرار است دل من،به شوق دیدار تو از 🕊
نشان آن عشق تو در روح و روان جسم من 🕊
تو رفتی و من مانده ام،تو کوهی و من تپه ام🕊
تو بردی و من باخته ام ...🕊
تو دلی و من عاشقم 🕊
تو لیلی ،من مجنونتم🕊
تو شیرین ،من فرهادتم🕊
تو گذشته یی من حالتم 🕊
تو رفته ای، من مانده ام🕊
...
تو اگر یادی ، من ز یاد می برم 🕊
یادمتورا فراموش ...🕊
✅️سجاد شهرستمی
مست شدم🕊
دل بست شدم 🕊
گریه و اشک شدم🕊
ریختم به بالینه سرازیر شدن 🕊
گرچه یک تنه خیس شدم🕊
اما از حیث بودنت هیس شدم🕊
با قطره یی از تو من نیک شدم🕊
روانه شدم و بر عشق تو نیست شدم🕊
آری بخند ...🕊
گرچه خنده بر توزیباست 🕊
مارا خیال روی تو ، هرچه بیناست🕊
اما تنگ می شود برای تو انگار 🕊
لحظه های به یاد ماندیمان مانده بر یاد🕊
میروم چو پرنده پر زنم🕊
چو ماهی میان آب روانه شوم🕊
و قد یک مرد ، مرد شوم🕊
پیرهن بدرم و رخنه برهم بپوشم🕊
اگر آمدم و پیر شدم🕊
بتراش آن ریش کهنه سفید را 🕊
اگرهم نیست شدم 🕊
بپذیر ...🕊
چو رسم زمانه این است . 🕊
✅️سجاد شهرستمی
یادم آمد آن نمازِ سجدهی شکرانه را
آن نگاهِ خسته و آن لحظهی بهانه را
در دعای نیمهشب، نامِ تو را صدا زدم
تا ببینم از خدا، حاصلِ این فسانه را
ماه بودی، شعلهی دل بودی و امیدِ من
رفتنت شکسته کرد، قصرِ عاشقانه را
هر نفس که بیتو آمد، بغضِ من شکوفه داد
در دلم چه بیصدا، سوختم شبانه را
رفتی و هنوز هم، در دلِ من طنینِ توست
میکشم به دوشِ دل، رنجِ بیبهانه را
سجاد شهرستمی🕊
گر اگر منتظره بادی و طوفان کند 🕊
یاده تو مانده در این دل
بگو یاد کند ...🍃
✅️سجاد شهرستمی
در دلم مانده بسی غم🕊
سزای دلِ غم دیده ز پر درد
سنگ و سنگین
با خیال روی تو قصر تلخین
گرچه مبهم آشکارا شیرین
شده ام غرقِ مستی
گه بیهوشی و گه هوش
گه شیرین و گه تلخ
روزگارم بر چه در هست
هرچه هست بر نود صد
دردم از قلبم خطور کرد
به مغز و استخوان رسوب زد
به جای خطور کرد
نشود راست به قامت
گهی بر زندگی خم
بر دلم باران ببارد
سیل خون غیرت بگیرد
ز بی کسی آماده باشد
...
شده ام دلتنگه عشقم
گه خرافه جویم
گه به آسمانم
گهی اشک ریزم
گهی پایان ببینم
رسما دیوانه جویم
در خودم پیدا نگارم
من خودم نقطه گذارم
پایان را نقطه گذارم .
✅️سجاد شهرستمی
تو بگو، ای یار، چه کردهای با من انگار
که دلم از غمِ تو، مانده اسیرِدگر این بار
شبِ بینامِ تو را، تا به سحر گریه کنم
در دلِ خستهی من، نیست دگر تابِ قرار
هر نفس یادِ تو آمد، نفسم رفت و نماند
بیتو این خانهی دل، مانده پر از حسرت و زار
از فراقِ تو، دلم، سوخت و خاکستر شد
باز هم نامِ تو را، میکشد این سینه به کار
گرچه از دوریِ تو، دیده ی منغرق غبار
باز همچشم دلم سوی تو دارد انگار
هرکجا نام تو امد، دیده ام شد ، بهار
بی تو اما همه ی فصل جهان ، شد همه تار
من از روز وصال، بلکه از این شوق غریب
می نویسم که بماند غزل ام از تو دچار
ای پناه دل بی پناه من...
ای نای نفس بر دل بیچاره ی من...
بی تو این جان، پریشان شده از خویش فرار
اگر از عشق تو رسوای جهانم چه شود؟
هست نام تو ، همان مهر جنون بر دل یار
گرچه دنیا همه از عشقِ تو دیوانه شدند
من شدم با غمِ تو، بیشتر از پیش، دچار
ای که از نامِ تو، این شعر به لبخند نشست
بیتو اما همهی واژهی من، شد همهراز
پس بمان، تا که دلِ خستهی من زنده شود
تا بگیرد به تمنای تو، این جان قرار🕊
✅️سجاد شهرستمی
میترسم از آن روزِ شروعِ بیطلوع ...
آن زینتِ عشق و نردههای پُردروغ
دل خسته شد از وعدهٔ بارانِ خیال
ای سایهی خورشیدِ شکسته در غروب
هر بار که از مرز نگاهت گذرم
دیدم که حقیقت به حصاری بسته است
گفتم که رها شوم ز این حلقه ی وهم
گفتی که نماندست کمی از تن وقت
حالا که در این سایه ی ابهامم من
گم کرده ی عشق و بدین نامممن
چه خیال است از این رابطه چیزی ساختن؟
چه خیال است از این عمر رذالش کردن!؟
چه خیال است ...🕊
✅️سجاد شهرستمی
از رُخَت، بوسه بخواهم، به لب نوش تورا
که عسل ریزد از آن، جمله فراموش تورا
با نسیم سحری، بوی خوشت میآید
جان من، سویِ تو پر میکشد از هوش تورا
✅️سجاد شهرستمی
کوچه های شهرمان آلوده به خون شده اند🩸
کسی می فهمد این را ، یا همه کور شده اند !؟🕊
قلب ها سیاه و بی ریشه و بی توام شدن
چرا هنوز نیزه ها در نیامِ خود نشسته اند !؟
چرا هنوز فریاد ها در گلو ها خفته اند ؟
چرا سکوت بر لب ما ، سنگ تر از همیشه است؟
کوچه ها بوی باروت و تنهایی میدهند
سنگ ها در مشتِ شب، فریادِ فردا می زنند
ای مردم ...
نیزه ها را بکشید از نیامتان ...
که نهالِ انتقام ، جز به خون آبی نمیخورد
زمین تشنه تر از آن است
که با اشک سیراب شود ...🕊
✅️سجاد شهرستمی...
#سجاد_ شهرستمی
#شعر
#اشعار_سجاد_شهرستمی
#شعر_نو
سجاد شهرستمی